Sayfalar 442–449

Aşk bâdesin içtim dostun elinden, Bıldim ancak nice bir sâki buldum Vest-ü bitâb geçtim askın selinden, Bu âlem-i fânide bâki buldum..

Kalmadı hiç bir eser, ben ben miyim?

Ben değilsem, bende ben olan kimdir?

Sen mi bensin, yoksa ben de sen miyim?

Fâni iken bâkiyi bulan kimdir?

Mest olalı Aşkî görmez cihanı, Bu sırrı kemale ermeyen bilmez, Ayan olur nihân ile pinhânı, Şu var ki, cemali görmeyen bilmez..

«SİTE M»

Bir bakışta etti teshir, Çaldı aklım divaneyim, Gamzelerin kıldı teshir Çeldi fikrim avârevim..

Bilemedim bana noldu, Işk ateşi kalbe doldu Ik görüste olan oldu Çaldı aklım divaneyim..

Konuşacak dil mi kaldı, Uzanacak el mi kaldı, Koklanacak gül mü kaldı, Çeldi fikrim avâreyim..

Sarı saçın kemend etti, Beni zülfüne bend etti, Ol dilrübâ ne fend etti, Çaldı aklım divaneyim..

Meclûb oldum servi boya, Meh cemali benzer aya, Bakamadım doya doya Çeldi fikrim avâreyim..

Bir nigehin cana minnet, İster öldür, ister inlet;

Bu aşk değil, belki cinnet;

Çaldı aklım divaneyim..

Aşkî haber bekler senden, Esirgeme bunu benden, Geçti gayrı can-ü tenden, Çeldi fikrim avâreyim..

«SIR!»

Yüz bin çiçek yaratır, Gül kalır hâr içinde, Dagı taşı aratır, züibüle zâr icinde..

Düşen aşkın bendine, Malik olmaz kendine, Zebun olur fendine, Bilmez ki yâr içinde..

Aşk mânadır görünmez, Bir sırdır ki, bilinmez;

Bilinse de söylenmez, Yâr-ü agyâr içinde..

Bildim ne var içinde..

Aşkî söyler halini, Âşık'ın kemalini, Cennet-ü cemalini Gördü ebrâr içinde..

«NEYİM?»

Ömrün bitirmis, Viranemiyim?

Aklın yitirmiş, Divane miyim?

Nedir bu halim, Bin nim:

Kanat vururum, Döner dururum Yanar kururum, Pervane miyim?

Şaşırdım kaldım, Binbir renk aldım, Peynane miyim, Yaşlı gözlerim, Tutmaz dizlerim, Yolun izlerim, Mestane miyim?

Halim söylenir, Gör neler denir, Herkes eğlenir, Terane mivim?

Meczûb sanırlar, Mecnun tanırlar, Hep aldanırlar, Uryane miyim?

Koy söylesinler, Âşık desinler, Deli bilsinler, Yegâne miyim?

Aşkî can feda, Olsa ne fayda, Aşk oku yayda, Kemâne miyim?

«AŞK ATEŞI»

Güzeller elinden çektiğim nedir, Sanırım her dilber bir estir bana, Avundum, aldandım ben kaç senedir;

Gördüğüm her dilber atestir bana..

Bu ateş şifadır aşka erene, ir şuha meyledip gönül verene Askolsun sevdaya göğüs gerene Gördüğüm her dilber ategtir bana..

Kâkülün perçemi altun sarısı, Görünce gidiyor aklın yarısı, Gönlümde yer etti bu aşk ağrısı, Gördüğüm her dilber atestir bana..

Merhamet eyle gel ey nazlı civan, Aşkınla kalmadı hiç tâb-ü tüvan, Düşeyim yollara olayım revan, Gördüğüm her dilber ateştir bana..

Bu aşkın zehrini içtim elinden, Teselli umarım tatlı dilinden, Razıyım dikene, koksam gülünden;

Gördüğüm her dilber ateştir bana..

Bir gören oldu mu o fettân yâri, Kalbimi çaldı da seçti agyâri, Terketsem gerektir ben bu diyarı, Gördüğüm her dilber ateştir bana..

Mecnun'un Leylâ'sı gelir mi geri, Donatin her ine rai lan.

Ey Aşkî geçici aşka inanma, Işk için söylenen her söze kanma, Gor dizim her diber ateştir sana.

«GÜL VE DIKEN»

Mahvolur insan, Askın elinde..

lâk ile yeksan Iskın elinde.

Aşka kul oldum, AgRi hodum, Aşkın elinde..

Kalbimde yârım, Bilmez agyârım, Yok ihtiyarım, Aşkın elinde..

Ciğerim püryan, Dideler giryan, Olmuşum uryan, Aşkın elinde..

Dağları aştım, Gezdim dolaştım, Yolumu sastım, Aşkın elinde..

Aşkî'ye noldu, Tandı kül oldu Diken gül oldu.

Aşkın elinde..

«EFSÂNE»

Bir dilbere meftun oldum, Gönlüm onun divanesi..

Şem'i aşka makrun oldum, Ruhum oldu pervanesi..

Bâde misal meşhun oldum, Mest eyledi peymanesi..

İçtim anı mecnun oldum, Yıllar sürdü mestânesi..

Aşk ilinde medfun oldum, Bu mevt aşkın nisânesi..

Meh cemale merhun oldum, Kıldı beni uryanesi..

Sırrı aşkta meknun oldum, Mâ'mur oldu virânesi..

Dergehinde meskûn oldum.

Buldum aşkın kâşanesi.

Aşki aşka mazmun oldum, Naklolunur efsânesi..

«SEFA VE CEFA»

Bu gönül aşkınla bi-karar oldu, Ateş-i hicrinle tarümâr oldu, Ümmid-i vuslâtla düştü gurbete, Cemalin görünce bahtiyar oldu..

Uzaktan baktıkca sen bi-vefâya, Dedim ki, değer mi bunca cefaya;

Bir nazar eyledin cevr-ü sitemle, Hasta dil garkoldu zevk-ü sefaya..

Sırrımı bilmeyen kalmadı benim, Askınla kül oldu bu can-ü tenin Merhamet eyle gel, dil-i nâşade;

Efendim; ben senin sadık bendenim..

Bir ömür sürse de eğer bu çile, Nasılsa aşkınla düşmüşüm dile, Aşıkın halini sen ne bilirsin?

Bülbülün feryadı kâr etmez güle..

Gönlümü cezbeden hüsn-ü ânındır, Âşıka zulmetmek senin şânındır, Bir kerre yüzüme gülsen ne clur?

Bu Aşkî hem kulun, hem kurbanındır..

«AGLA!»

Nasibin ağlamaktır, Ağla gözlerim ağla..

Etmedi baltım vefa, Bitmedi cevr-ü cefa, Gitti bir ömür hayfâ, Ağla gözlerim ağla..

Zindana mi girmedim, lakaret mi görmedin Te hesaplar vermedin Ağla gözlerim ağla..

Hısımım hasım oldu, ebep mirasım oldu Gerdeğim yasım oldu Ağla gözlerim ağla..

Rahat nefes almadım, Huzur, sükûn bulmadım;

Bir dem mes'ut olmadım, Ağla gözlerim ağla..

Ağla gözlerim ağla..

Ne cileli başım var, Bitmeyen savaşım var, Dinmeyen gözyaşım var Ağla gözlerim ağla..

Aşki düşme melâle, Ömür erdi zevale, Anla gobie ma agle.

«YAR-I-VEFAKAR»

Bikes-ü bivâyeyim, Kimse bana yar değil, Kime dostum diyeyim, Kimse bana yar değil..

Hiç gülmedim dünyada, Başım daim belâda, Bu âlem-i fenada, Kimse bana yar değil..

Hep yüzüme gülerler, Arkamdan da söverler, Fırsat düsse döverler, Kimse bana yar değil..

Dost sandığım düşmandır, oglu ne yamandıı ğlanacak zamandı Kimse bana yar değil..

Gözyaşım silen olmaz, ır türlü çilem dolmaz Derdimi bilen olmaz, Kimse bana yar değil..

Emekler gitti boşa, Zehir kattılar asa, Kinse badi a yar değil.

Gelenler hep yanıma, Sasdettiler canıma röz diktiler malıma Kimse bana yar değil..

F: 30