Sayfalar 442–449

Zînetü’l-Kulûb · kaynak sayfaları 442–449 Aşk bâdesin içtim dostun elinden, Bıldim ancak nice bir sâki buldum Vest-ü bitâb geçtim askın selinden, Bu âlem-i fânide bâki buldum.. Kalmadı hiç bir eser, ben ben miyim? Ben değilsem, bende ben olan kimdir? Sen mi bensin, yoksa ben de sen miyim? Fâni iken bâkiyi bulan kimdir? Mest olalı Aşkî görmez cihanı, Bu sırrı kemale ermeyen bilmez, Ayan olur nihân ile pinhânı, Şu var ki, cemali görmeyen bilmez.. «SİTE M» Bir bakışta etti teshir, Çaldı aklım divaneyim, Gamzelerin kıldı teshir Çeldi fikrim avârevim.. Bilemedim bana noldu, Işk ateşi kalbe doldu Ik görüste olan oldu Çaldı aklım divaneyim.. Konuşacak dil mi kaldı, Uzanacak el mi kaldı, Koklanacak gül mü kaldı, Çeldi fikrim avâreyim.. Sarı saçın kemend etti, Beni zülfüne bend etti, Ol dilrübâ ne fend etti, Çaldı aklım divaneyim.. Meclûb oldum servi boya, Meh cemali benzer aya, Bakamadım doya doya Çeldi fikrim avâreyim.. Bir nigehin cana…