Sayfalar 362–369

Zînetü’l-Kulûb · kaynak sayfaları 362–369 «TEVHIDE GEL!» Âkılim diyen kişi, revhide gel tevhide.. Ucmadan bu can kuşu Tevhide gel tevhide.. Arifler tevhid eder, Yönelir hakka gider, Bir kez Allah de, yeter; Tevhide gel tevhide.. Tevhid eden nur olur, Mâ'siyyetten dür olur, Genide geateruidulur, Tevhid etsin dilimiz, Mesrur olsun gönlümüz, Sırlar görsün gözümüz, Tevhide gel tevhide.. Tevhid hakkın kelâmı, Zikredene selâmı, İşıkların meramı Cevhide gel tevhide. Tevhid emn-ü amandır, Hem miftah-1 cinandır, Söylenecek zamandır, Tevhide gel tevhide.. Aşkî tevhid eyledi, Hak kelâmın söyledi, Cennete gel te peydedi, «TEVHİD EDELİM.» Hak yoluna girelim, Gelin tevhid edelim, lak cemalin görelin elin tevhid edelim. Dertlerin dermanıdır, Mü'minin imanıdır, Dervisin fermanıdır, Gelin tevhid edelim.. Tevhid nârı söndürür, Kalbi Hakka döndürür, Acıları dindirir, Gelin tevhid edelim.. Tevhid eder melekler, Aşka gelir felekler, Kâbul olur dilekler, Gelin tevhid edelim.. Tevhiddir işin başı, Titretir dağı taşı, iner gözünün yaşı 'elin tevhid edelim Birliğini bildirir, Cennetini verdirir, Cemaline erdirir,…