Ara
Menü

Sayfalar 347–352

1.719 kelime · kısa başlangıç

Metin ve neşir kaydı

Kalıcı okuma konumu: book_chapters-604
Müellif
Muzaffer Ozak
Çevirmen
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Hazırlayan
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Baskı / nüsha
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Bölüm / şiir
38
Kaynak
Zînetü’l-Kulûb
Kaynak sayfası
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Varak
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Tamlık / kesilme
İncelenmedi; tamlık veya kesilme doğrulanmadı
Rivayet türü
Sınıflandırılmadı
Düzeltilmiş okuma

Ayrı bir düzeltilmiş okuma kaydı henüz yok. Gösterilen kaynak aktarımı onaylanmış düzeltme değildir.

daha iyi duydukları bu Hadis-i şerif ile sabit iken, Diyanet İşleri Başkanlığının Allahın velilerine nasıl dili varıp ta ÖLÜ diyebildigi cidden şaşılacak ve acınacak bir haldir. Diyorlar ki; ölüye mum yakmak dinimizde yoktur. Bu iddia, elhak doğrudur. Gerçekten ölüye mum yakmak dinimizde olsaydı, herkes ana ve babasının, dedelerinin ve bütün sevdiklerinin kabirlerine mum yakardı. Ne var ki, türbelerde yatan zevat-ı âli-kadr ölü degillerdir ki, asırlar boyunca baş uçlarında kandiller ve şamdanlar içinde mumlar yakılmıştır. Acaba, son altı asır içinde gelmiş geçmiş şeyh-ül-islâmlar içinde, bugünkü Dinayet İşleri Başkanlığı kadar halkı ikaz edecek hiç kimse çıkmadı mı ki, türbelere mum ve kandil yakılması caiz görülmüştür. Filhakika, türbelere mum yakılması memnu olsaydı; ilim ve irfanı ile temayüz etmiş, ciltler dolusu eserler birakmış, tefsirler yazmış, hadisler şerhetmiş, verdikleri fetvalar ile günümüzde dahi amel edilmiş şeyhülislâmlardan birisi olsun, böyle bir uyarma yapmazlar mı idi? Türbelere mum ve kandil yakılması caiz olmasaydı, vakıflar idaresi asırlar boyu

Okumaya kaldığınız yerden devam edin.

Tam metin Meclis üyelerine açıktır. Üyelik ücretsizdir; okuduğunuz bölümü defterinize kaydedebilir ve özel notlarınızı aynı yerde tutabilirsiniz.

Giriş yapÜcretsiz üye ol