Sayfalar 347–352

Zînetü’l-Kulûb · kaynak sayfaları 347–352 daha iyi duydukları bu Hadis-i şerif ile sabit iken, Diyanet İşleri Başkanlığının Allahın velilerine nasıl dili varıp ta ÖLÜ diyebildigi cidden şaşılacak ve acınacak bir haldir. Diyorlar ki; ölüye mum yakmak dinimizde yoktur. Bu iddia, elhak doğrudur. Gerçekten ölüye mum yakmak dinimizde olsaydı, herkes ana ve babasının, dedelerinin ve bütün sevdiklerinin kabirlerine mum yakardı. Ne var ki, türbelerde yatan zevat-ı âli-kadr ölü degillerdir ki, asırlar boyunca baş uçlarında kandiller ve şamdanlar içinde mumlar yakılmıştır. Acaba, son altı asır içinde gelmiş geçmiş şeyh-ül-islâmlar içinde, bugünkü Dinayet İşleri Başkanlığı kadar halkı ikaz edecek hiç kimse çıkmadı mı ki, türbelere mum ve kandil yakılması caiz görülmüştür. Filhakika, türbelere mum yakılması memnu olsaydı; ilim ve irfanı ile temayüz etmiş, ciltler dolusu eserler birakmış, tefsirler yazmış, hadisler şerhetmiş, verdikleri fetvalar ile günümüzde dahi amel edilmiş şeyhülislâmlardan birisi olsun, böyle bir uyarma yapmazlar mı idi? Türbelere mum ve kandil yakılması caiz…