Sayfalar 553–560

İrşad III · kaynak sayfaları 553–560 gülemeyiz. Zira, bu vak'a islâmın sinesinde unutulmaz bir yara açmıştır ve bu yaranın kapanmasına da imkân ve ihtimal yoktur. Siz, Şi'a tâ'ifesi muharrem ayında yalnız on gün Hz. Imam-ı Hüseyin radıyallahu anh için gözyaşı döker, dövünürsünüz amma, bu matemin farkına bile varmazsınız. Biz ehl-i hakikat ise, bu elim vak'aya ağlamadığımız gün yoktur. Ey ehl-i insaf: Bilmiş olunuz ki, dünyada en büyük ceza. suçluyu affetmektir. Zira, suçlu affolunmakla, ebedi cezaya çarptırılmış olur. Evlâd-ı Muhammed aleyhisselâmı su içmekten men ve mahrum eden, hattâ şehid-i mazlûm İmam-ı Hüseyin radıyallahu anhın mübarek göğsüne oturarak onu şehit etmek isteyen Şimr hâinine, Hazret-i Imam şöyle hitap buyurmuşlardı: — Beni ve çocuklarımı, bu kızgın çöllerde susuz bırakarak perişan ettiniz. Bana su vermediniz ve vermeyeceksiniz, biliyorum. Fakat, hiç olmazsa yavrularıma bir yudum su veriniz ki. bize yaptığınız bunca zulmü bağışlayalım. Haydutların cevapları ne oldu bilir misiniz? — Yer ve gök su ile…