Sayfalar 426–432

İrşad III · kaynak sayfaları 426–432 kılsan bile kıraatine, erkânına dikkat ve itina eylememiş, gece uykularını ve gündüz rahat ve huzurunu terkederek toplanmış ve biriktirilmiştir değil mi? Ne oldu o mal ve mülkün? Azrail aleyhisselâmın bir kılıç darbesiyle elinden çıkıvermedi mi? Fakat, Allahu teâlâ'yı tanıyan, ona iyman eden, onu seven, ondan korkan ve onun Resülüne gönül verenler, her gecelerini Kadir gecesi bilerek Rabbilerine kıyam, rükû, secde edenler, issız ve tenha gecelerde Mevlâ'larını zikir ve tesbih eyleyenler; ansızın gelip çatan ölümle bir dâr-il-mihnet olan bu fâni dünyadan, dâr-il-yaadet olan âlem-i bekaya gülerek ve Hak celle ve alânin: (EY MUTMA 'IN OLAN NEFIS! BEN, SENDEN RAZIYIM. SEN DE, BENDEN RAZI OLDUĞUN HALDE BANA DÖN. GIR SEVGILI KULLARIMIN ARASI- NA, GIR ONLARLA BIRLIKTE CENNETIME..) hitab-1 izzetine mazhar olarak, bu tebşirat-ı ilâhiyyenin lezzetiyle müstagrak bulundukları halde ruhları cesetlerini terkeder. Bu mü'minlere, müjdeci melekleri: — Korkma, üzülme.. Cennet, senin için hazırlandı. Sen, dünyada iken bizleri…