Sayfalar 402–409

İrşad III · kaynak sayfaları 402–409 med'ine bağışla ve bizleri de affınla, rahmetinle dilşâd eyle yâ Rabbi.. Vâ'delerimiz tamam olunca, bizleri incitme, korkutma. ölüm acılarını duyurma, Azrail darbesini hissettirme.. Ecel yatağına yatarak, ölüm yastığına baş koyduğumuzda, bütün azalarımız birbirlerine el-vedâ, el-fırak dediklerinde, hasret kavuşması mahşere kaldı denildiğinde, evlâd-ü iyalimiz, dost ve ah baplarımız karşımızda sıcak gözyaşları döktüğünde. doktorlar ümitlerini keserek el çektiklerinde, sagımızda müjdeci melekler, solumuzda rahmet melekleri, karşımızda cemal-i Mustafa, üstümüzde cenneti â'la ve onun nimetleri olduğu halde. müjdeci meleklerin (Korkma!.. Mahzun olma!.. Gideceğin yer, seni korkutmasın. Arkada bıraktıklarına da üzülme, onlara mukabil sana cennet ve nimetleri bahşedildi. Dost diyarına gidiyorsun, korkma... Bak, sevgili peygamberin sana kollarını açmış «Hoş geldin ümmetim..» diyor. Sana va'dolunan cennet ve rıdvan senin için hazırlandı..) müjdesini verirlerken: YÂ EY- YETÜHEN-NEFS-ÜL MUTMA'iNNE IRCİi İLÂ RABBİ- Kİ RÂDIYYETEN MERDIYYE FEDHULİ Fi iBADIY, VED- HULI CENNETiY âyeti celilesi ile tebşir olunan ve bu âyetin lezzetiyle canlarını hakka…