Sayfalar 410–416

İrşad II · kaynak sayfaları 410–416 olsun. İşte nefsim! Ne istersen eyle! İlle ümmetim!» diye münacâat eylediginde, bizleri Habibine bagışlayıp, livail-hamd altında lûtfunla, rahmetinle, cem'eyle. Ahır ve âkıbetimizi hayr eyle! Asî ümmeti - Muhammed'i islâh eyle! Evlâtlarımızı, senin yolunda can ve mallarını feda eden dedelerimiz hürmetine, dininde daim ve yolunda kaim eyle! Gönüllerini islâm ve iyman ile şerh eyle! Hükümetimize hayırlı işlerinde muvaftakiyyetler nasıb eyle. Urdularımızı daıma muzatter, «Nasran azız» sırrına mazhar eyle! Düşmanlarımızı mahkûru perişân eyle! Yarab! Dualarımızı kabul eyleyip, bizleri memnûn eyle! Kefensiz yatan şehitler hürmetine, düşman kurşunu ve kâfir silâhı ile yaralanmış gaziler şevketine, senin için, dinin için ve Resûlün Muhammed için, dini-islâm ve mazlûm mü'minler için semenderler gibi ateşe giren mücahitler, düşmanla denizde çarpışarak boğulup rütbei-şehadete erenler için, senin yolunda yanarak havada, denizde, karada canını feda edenler için, bizi düşmana ezdirme! Iffet, namus, mukaddesatımızı koru, vatanımızı alçaklara çiğnetme! Camilerimizde hora teptirme! Bizleri zelil, hâkir, eyleme. Nâmertlere…