Sayfalar 385–391

İrşad II · kaynak sayfaları 385–391 bu kuvvete malik değiliz. Bahreynde, Rebir ibni Pebia namında bir kâhin vardır. Ona sorun» dediler. Nuşirevân. Abdül-Mesih namındaki bir adamını bu kâhine gönderdi. Bu kâhinin vücudunda biç kemik yoktu. Bir tahtanın üstünde yattığı için, bu kâhine «Satıh» derlerdi. Oturamazdı, zira vücudunda cemcüme kemiğinden başka kemik yoktu. Çoir yaşlı idi. Satıh, bütün kütübü-semaviyyeyi okumuş bir âlim idi. Ilmi-kehânet de mahir idi. Her sene, bir kere Satıh'ı bir altın levha üzerine koyup çıkarırlar. Satıh'ın vereceği haberleri dinlerlerdi. Satıh, bir dahaki seneye kadar olacak haber ve vak'aları birer birer söylerdi. Dinleyenler, söylenenleri yazarlar, hifzederlerdi. Nuşirevân'ın kulu olan Abdül-Mesih, Bahreyn'e geldiğinde;bîemri-hûda, Satıh'ın zaviyesinden çıkacağı güne rast geldi. Satıh, zaviyesinden çıkarıldı. Ilk sözü Melik Kisranın rüyasını tâbir oldu. Abdül-mesih, kendisine bir şey söylemediği halde, Kira'nın rüyasını anlatıp, tâbir etti. Kira'nın sarayının on dört şerefesinin yıkıldığını, Save gölünün kuruduğunu beyan edip, atesperestlerin ateşinin söndüğünü haber verdi. Medayin padişahı olan Nuşirevân,…