Sayfalar 379–384

İrşad II · kaynak sayfaları 379–384 dül-Muttalip, Kâbe'yi tavafa gitmişti. Acaip mehuf bir şey bana göründü. Bir seda işittim ve korktum. Bir beyaz kuş zuhur edip, benim gögsümü sıvadı. Korku benden zail oldu. Bende bir elem, bir keder, bir ağrı ve korku kalmadı. Bana bir kâse beyaz şerbet verdiler. O şerbeti içtiğimde, kalbim nûr-u-âzim ile pür nûr oldu, Sürûra, felâha nail olmuştum. Uzun boylu, servi kametli gayet güzel hüsnü cemâle malik bir takım kızlar görmüştüm ki, bunlar Mekke halkından değillerdi. Abdi-Menafın kızlarına benziyorlardı, lâkin onlar dâ degildi. Etrafımı aldılar, ben içimden «Evde kimse yoktu, bu zevat buraya nereden geldi?» diye düşünürken, onlardan birisi bana: «Ben Hazreti Âdemin ailesi Havva'yım» dedi. Diğeri gülerek: «Ben Hazreti Ibrahim'in ailesi Sara'yım», diğeri tebessüm edip: «Ben Hazreti Isa'nın annesi Meryem'im». Diğeri de bana sevgi gösterip: «Firavun'un ailesi olup, Hz. Musa'ya iyman eden Asiye'yim. Bunlar da cennet hurileridir» dediler. «Tegrif edecek olan Nebiyyi-mükerremi tâzim ve tebcil…