Sayfalar 338–343

İrşad II · kaynak sayfaları 338–343 gidenler. Agızları ile Imamı Ali'deniz deyip, yaptıkları ile Yezide tâbi olurlar. Dilleri ile Allaha; yaptıkları işler, fiiller ile şeytana tâbi olurlar. Bu gibiler fasıktır, âsidir, yaptıkları işler; söyledikleri sözlerini tekzib eder, yalancı çıkarır. Sünniler, dilleri, lisanları ile Emevilerin aleyhinde bulunmazlar ama; Emevi'lerin yolundan da gitmezler. Imamı Ali'nin, Ehli-beytinin yolundan giderler. Aleviyiz diyen yalancı aleviler ise Emeviler ve Yezid'in aleyhinde söylemediği sözü bırakmayıp, küfür ettikleri halde, Yezid'in yolundan giderler. Şarap içerler, namaz kılmazlar, gusül etmezler, hattâ bazı alevî köylerinin camileri bile yoktur. «Ayinesi iştir kişinin, lâfa bakılmaz!» Allah, Muhammed, Ali derler. Allahı, Muhammedi, Aliyi inkâr edenlerin peşine düşerler. Imam-ı-Hasan'a can kurban, Hüseyin-i-kerbelâya bütün canımız kurban derler. İmamı Hasan'ı zehirleyen Cuveyre; Imam Hüseyni Kerbelâ çölünde ahbabı, Ensarı ile şehid eyleyen kumandan Zeyyat ibni Ehih, Saad ibni Ömer, Şemir, Sinan gibi zâlimlerden, hâinlerden daha ednâ olan; Allahsız, peygambersiz, dinsiz, iymansız! Böyle olsa, yine itikadı kendine. Allaha, peygambere,…