Sayfalar 302–308

İrşad II · kaynak sayfaları 302–308 şey yapacağı vakit, yapacagı bu işin indi-ilâhide makbul mü yoksa merdüd mu olacagını düşünür, yahut «Bu yaptığımdan dolayı Allahı gücendirir miyim, Resûlü kırar mıyım? Yoksa iltifatı-ilâhiyyeye nail mi olurum?» diye tefekkür eder. Böyle yapmayan kişi, şuna benzer: Bir adam karanlıkta pazara çıkar. Hem karanlık, hem de bu adam neler aldigının tarkında degl. Satıcıların içınde her türlü kışıler var. Parayı veriyor, ne verirlerse çuvalına dolduruyor. Ne aldığına dikkat etmiyor. O adam parasını verdi, fakat neler aldığının farkında olmadı. Evine geldi, çuvalı döktü. Ip diye yılan almış. Bal diye katran vermişler. Et diye cîfe, kokmuş şeyler almış, Şimdi, verdigi paranın hebâ olması, bir yana, aldıkları, başına belâ olduğu gibi; düşüncesiz yaptığı işler de başına belâ olacaktır. Pazara çıkan insan, dünyaya gelen insandır. Her insan dünya pazarına gelir. Sâirin dediği gibi Ana rahminden geldik pazara, Bir kefen aldık, döndük mezara. Jünyaya gelen kimse, a'ma gibidir. Karanlıklar ıçınde…