Sayfalar 247–255

İrşad II · kaynak sayfaları 247–255 zun olarak gezenler, bu sıfatlara bürünen kişiyi temsil ederler. Bayram günü aç gezenler de, dünyada orucunu tutmamış, aç kimseleri doyurmamış oldukları için mahşerde aç ve susuz olanların misalidir. Bunlar, teşbihtir ve ârif olana kâfidir. Bayram günü, bazılarının gülüp oynayıp, ferahlamaları; mahşerde defterini sag taraftan alanlara; bazılarının aglamaları, mahzun olmaları, kitaplarını sol ve arka taraftan alanlara benzer. Tabii, bu görenedir, köre nedir köre ne? Bayramda, ibret nazarı ile nazar eyle, bunları görüp mahşeri hatırla! Mûtû kable ente mûtû sırrını fehm eyleyen, Haşrı, neşri gördü bunda, nefhai-sûr olmadan O gün için hazırlan! O gün için tedarikini gör! Sonra, ağlamanın faydası olmayacaktır. Aldanma azizim, bu dünyanın nakşına, nakkaşına Hazret-i Adem gibi, girsen hezâran yaşına, Akibet gelirsin, şu musalla taşına, O katarlar seni ir endine bard yalma, bul! Bayram günleri; bazı kimseler için, bâ-husus fukara için musiybet günüdür. Hapislerde, hastahanelerde, gurbette olan bayramdan zevk duyar mı? Belki bunlar…