Sayfalar 128–133

İrşad II · kaynak sayfaları 128–133 Ben sana şartımı söyledim ve sen de kabul ettin. Zannetme ki ben ilmin başının sabır olduğunu sana şu anda ögretmiş vaziyetteyim. Bilâkis, bunu sana öğretmeye tâ bir sene evvelinden başladım. Bütün sene boyunca sana, sabır denen şeyin ne olduğunu; bir şey öğrenmek için nasıl sabır edilecegini. Hergün, her saat ögrettim. Sabırı bizzat sana tattırdım. Senenin sonunda da sabır denen şeyin ilim için en başta gelen şart oldugunu lâfzan söyledim. Şu bana karşı yaptıgın hareket gösteriyor ki, sen otuz sene müddetle ilimlerin hep kelimelerini öğrenmişsin. Yoksa, o ilimleri nefsinde tatbik etmemişsin. Bana, sabır hakkında nice ayet, hadıs bılırım, nice vaazlar ettim diyorsun ama, sabır denen şeyin ne oldugunu işte bilmiyormuşsun. Bilsen, sana bir ilmi bizzat yaşatarak, tattırarak hakkı ile öğreten birisine böyle davranmaz, böyle sözler sarfetmezdin. Bir kimsenin öğrendigi ilim sadece lisanında olur da, kalbine inmez ise, onun nice zararları vardır, bilir misin? Bir kere…