Sayfalar 123–127

İrşad II · kaynak sayfaları 123–127 - 123 -— şilerin ruhlarını alıp onları sizlerden ayırmak ve onların ölümlerinin acılarını size tattırmakla, meyvalarızı, mahsullerinizi elinizden almakla, yahud nefsinizin meyvası olan evlâdlarınızı elinizden almakla imtihanlara tâbi tutacağım. Habibim Ahmed, Resûlüm ya Muhammed! Böyle belalara dûçar olup da benden ümitlerini kesmeyenlere, salır edenlere lûtfu keremi ihsanımı müjdele.» Böyle bir musibete duçar olup da tahammül gösteren sabrı cemîl ile mücehhezdir. Kendilerine bir musibet erişip: «Bir Allaha âidiz. O mülkünde istedigi gibi hükmeder, biz onun mahlûkuyuz ve ona döneceğiz.» diyenler felâha erenlerdir. Rabbilerinden râzı olanlar, işte bunlardır. Hidayete erişenler işte bunlardır. Hakkın cennetine girenler, hâk cemalini görenler işte bunlardır... Allaha iymanı olan, mevlâsından gelen belâya sabır, nimete şükür eder. İster sabır eyle, ister sabır eyleme. Allah hâkim, biz mahkûmuz. Allah mülkünde dilediği gibi tasarruf eder. Sabır eyleyen kişi, Allaha olan iymanının «miktarını» öğrenir, bu suretle Allah gafilleri «Benim böyle has kullarım vardır» diye irşâd eder.…