Sayfalar 357–358

İrşad I · kaynak sayfaları 357–358 çıfıt, der. Neden soruyorsun o müslüman ben müslüman. Bir müslümanın yaptığını, din düşmanım olan sana mı şikâyet edeyim? dediğinde; yahudi hiç bu sözlere aldırmaz. Anladım hacıdan yardım istedin galiba. Gel, ben senin ihtiyacını göreyim diye kadını ve o yetimi giydirir, kuşatır. (Hanım biz de insanız) demeği de ihmal etmez. Kadın, yahudiye hitaben: (Allah sana iyman nasib etsin, bizleri giydirdiğin gibi Allah sana cennette köşk verip, cennet elbiseleri giydirsin, cennet nimetlerine müstağrak etsin) der. Küçük yetimine dönüp (Oğlum âmin de) diyerek küçük ve günahsız ağzı ile ona âmin çektirir. O gece bu iki yetimi kovan hacı rüyasında kıyamet kopmuş, kendisini cennete varmış görür. Cennette lisanların tarif edemiyeceği kadar güzel bir saray. Kapıları som altından, merdivenleri gümüşten, yakutlarla, zümrütlerle bir konak ki, üzerinde kendi ismi yazılı. İçeriye girmek istediğinde melekler hacıyı içeriye sokmazlar ve derler ki: Düne kadar senindi, şimdi bu konak komşun bulunan Avram'ındır. Haydi…