Sayfalar 34–41

Birincisi; gökyüzüdür. Güneşi, ayı, yıldızları ve daha güremediğimiz, bilemediğimiz diğer varlıkları ile enginleşen o muhteşem gökyüzünü bir düşününüz. Düşününüz ki, insanoğlu, en yakını olan aya bile henüz nüfuz edememiştir. Buna karşılık, güneş doğuyor, batıyor, ay çıkıyor, kayboluyor. Gündüzler gece, geceler gündüz oluyor. Aylar, mevsimler değişiyor ve bütün bunlar şaşmadan, şaşırmadan tam ve mutlak bir intizam içinde yüzyıllardır aynı düzen içinde cereyan ediyor. Bütün bunları görüyoruz ve biliyoruz. Yapanı göremiyorsak inkâr ını edelim?

«Hüvallezi cealeşşemse ziyaen velkamere nûren ve kadderehu menâzile li-ta'lemû adedessiniyne vel-hisabe ma halakallahu zâlike illa bilhak. Yufassilul-âyati li-kavmin yâ'lemun.»

Yunus -5 - 6 Mânayı müniti: Güneşe ziya, aya nur veren, yılların sayısını, ayların, günlerin, her vaktin hesabını bilmeniz için aya nice menziller tâyin ve takdir eden o Allah'tır. Allah, bunların her birini ve her şeyi yerli yerinde yaratmıştır. Allah, kendi kudret ve kuvvetini bilen kavimler için, âyetlerini böylece beyan eder. Gece ile gündüzün gelip gitmesinde, Allah'ın göklerde ve yerlerde yarattığı her bir şeyde, Allah'ı bilip tanıyanlar ve ondan korkanlar için kudreti ilâhisine ait bir takım âyat-ı beyyinat ile ibretler vardır.

Ikinci âyat; dünyamızı, yeryüzünü gözlerinizin önüne getiriniz. Dağları, denizleri, çölleri, gölleri, ağaçları, kurtları, kuşları, insanları, vahşî veya ehli hayvanları, sebzeleri, meyveleri,

çiçekleri, sözün kısası yeraltında ve yer üstünde hâlâ adlarını bilmediğimiz, renklerini, kokularını duymadığımız bütün ni'metleriyle şu koca dünyaya bakınız. Koskoca bir fil, beş yaşında bir Hintli çocuğun elinde kös kös gidiyor. Bir sürü manda, on yaşında bir çocugun eli altında istenilen yerc ve yöne götürebilecek kadar zelil olmuş. Bu yaratıkları görüyoruz da, yapanı ve yaratanı görmedik diye inkâr mı edelim?

3,$XÇ, «Evelem yerev ennâ halâkna lehüm mim:râ amılet eydiynâ en'amen fchüm leha mâlikin ve zellelnaha lehüm feminhâ rekûbühüm ve minhâ ye'külûn ve lehüm fiyha menafi'u ve meşâribu efelâ yeşkürün.»

Yâsin — 71. 72. 73 Mânayı münifi: Onlar, görmüyorlar mı ki bizzat kudretimizle kendileri için bir takım hayvan!ar yarattık da onlara sahip oldular. Bu hayvanları onların ellerinde zelil kıldık. İşte enların bir kısmı binek hayvanlarıdır. Onlara binerler. Bir kısimının da etinden yerler, sütünden de faydalanırlar. O hayvanlardan başka şekilde de faydalanırlar. Bütün bu ni'metlerime şükretmezler mi?

Üçüncü âyatı: Kendimizi bir yoklayalım. Ne kadar güzel yaradılmışız. Gözümüz görüyor, kulak işitiyor, el tutuyor, ayak yürüyor. Akıl ve idrâk vermiş, sanatları yapmak için âza vermiş. Meşhur bir heykeltıraş veyahut ressamın yaptığı bir resme veya bir heykele baktığımızda, heykeli görünce heykeltıraşşın nasıl bir sanatkâr olduğunu her ne kadar o sanatkârı görmesek de takdir ediyor ve inkâr etmemize imkân olmadığını anlıyoruz, o heykeli yapan ustaya o vücudu veren o aklı, o istidadı ve elleri ve parmakları vereni gürmesek inkâr etmemiz mi lâzım gelecek?

Inkâr edenler; hakkı değil, kendilerini inkâr etmiş olur-

lar. Âkil olan kimseler bir zerreden hakka vasıl olurlar. İnkâr değil, ikrar ederler, hayretle bu ilâhî sanatı seyrederler. Zaten münkirin inkârı da hakkın varlığını ispattır. Yok, yok olunca var çıkar.

Mü'min, îmanının mükâfatını dünya ve âhirette görür, münkir de inkârının cezasını dünya ve âhirette bulur. Bunun, birincisine âyâtı âfâkiye, ikincisine âyâtı Süfliye, üçüncüsüne ayâtı Nefsiye derler. Allah Kur'an-ı Kerim'inde:

«Efela yenzurûne ilel ibili keyfe hulikat ve ilessemâi keyfe rufiat ve ilel cibâli keyfe nusiber ve ilelardı keyfe sutihat, fezekkir innemâ ente müzekkir.»

Câsiye — 17. 18. 19.20.21 «Deve nasıl hâlk olundu, sema nasıl ref olundu, dağlar nasıl yüceldiler, arz nasıl döşendi, görmüyorlar mı?» diyor. «Göz verdim, baksınlar ve görsünler. Bunları onlara hatırlat, çünkü sen ancak bir hatırlatıcısın." Görsünler de, benim kudretimi temâşa etsinler. Bana îman edip selâmet ve saadet bulsunlar. Burada, benim kudretimi görmeyen bakar gözlü âmâlar, yarın benim cennât ve cemâlimi göremeyecek ve gözleri âmâ olarak haşr olacaklardır.

Bir göz ki olmaya ibret onun nazarında, Ol düşmanıdır, sahibinin baş üzerinde.

Hazreti Resûl-i Ekrem efendimiz, «Bir saatlik tefekkür, altmış senelik nafile ibadetten hayırlıdır» buyurmuştur. Bir saat, altmış dakika tefekkürle bir dakika, bir sene ibadet yerine geçiyor. Tefekkür de ibadetin en yücesidir. Tefekkürde âyât ile hakkı bulacağımız ve o muhteşem ve muazzam varlık karşısında yapılacak secde ve rükû kaç senelik ibadet yerine gececeğini, ey okuyucu senin idrâkine terk ederim.

Sıddık-ı Ekber Eba Bekir radıyallahu anh: «Bir eşyadan evvel, o şeyde ben Allahın kudretini görürüm.» buyurdu.

Dördüncü âyâtı: Tenziliyyedir. Kur'an-ı Mübîn ile Zâtı ilâhiyesi malüm olur.

Kur'an-ı Kerim öyle bir kitaptır ki; yaş ve kuru, evvel ve âhir, zâhir ve bâtın, onda cem' olmuştur. Bu kitab-ı kerîmin en kısa süresinin bir misalini getirmekten bütün mahlûkat âcizdir. Bu hitâb, fâhri risâlet zamanında yaşamış, şiir kudreti çok yüce şairlere karşı olduğu gibi, kıyamete kadar gelecek bütün şairlere de aynı hitap vârittir ve nasil o şairler bunun benzerini getiremedilerse, şimdiden sonra da getiremeyeceklerdir. İlimlere mevzu veren, san'atlara model, kudret ve kuvvet-i ilâhiyyeyi beyan eden bir nûrdur. Kalbe şifâ, ruha gıdadır.

Mü'mine ise aynen şifâdır. Öyle ise, Kur'an'ı oku, anla, tefekkür et.

Şimdi Allahın âyetlerini oku ve bil, ona secde et. Evvel o, kadim, evveli ve âhiri olmayan o, kerim o, gânî o, mâbud o!

Yoktuk, var etti. Seni insan hâlk etti. Akıl ve anlamak verdi, duyurdu. Göz verdi, güsterdi. Çıplaktık, giydirdi. El verdi tutturdu, ayak verdi yürüttü. Ölüydük diriltti. Yinc öldürecek.

İnkâr eden var mı?

Ondan korkmayacak mısın? Onu sevmeyecek misin? Ona secde etmeyecek misin? Bir sigara verene teşşekür ediyorsun da, o sigarayı almak için sana eli verene şükür yok mu? Takkevi verene teşekkür var da, takkeyi giyeceğin başı verene şükür yok mu?

Haceti dünya için, sen varırsın yüz yere.

Haceti ukba için, hiç komazsın yüz yere.

Gel! Tenbelliği bırak, inkârı terk et! Rütbene masana, kasana varlığına güvenme! Hakkı bil, Hakkı bul, Haktan ol! Ona bütün kalıbın ve kalbin ve fikrin ile secde et! Yakında ona döneceksin, îmânının nûruna göre onu göreceksin.

Yârab; Cennet evine girenlerden eyle bizi.

Oradan Cemalini görenlerden eyle bizi.

Bu dünya âleminde, Allahı baş gözüyle görmek mümkün değildir. Görmek dilersek göremez miyiz? Göremeyiz! Zira Za-

tullâhı idrâk ve ihata mümkün değildir. Bilâkis Künhü llâhîyeyi idrâk ve inata edememek idrâktir.

idrâki meali bu küçük akla gerekmez.

Zira bu terazi bu kadar sıkleti çekmez.

Denizde bulunan küçük balıklar, büyük balığın başına toplanmışlar, derya varmış, bize göster demişler. Büyük halık bu suale karşı cevaben deryadan harice çıkalını da deryayı seyredelim demiş. Anla!

Ol mahiler ki derya içinde olup deryayı bilmezler.

LA ILAHE ILLALLAH Gece gündüz diyelim Lâ ilâhe illâllah Kalbten pası silelim Lâ ilâhe illâllah Dervişin dermanıdır Mü'minin îmanıdır Âşıkın burhanıdır Lâ ilâhe illâllah Zikrin budur ulusu Lâ ilâhe illâllah Sözün budur doğrusu Lâ ilâhe illâllah Mevlâmızın adıdır Ağzımızın tadıdır Kalbimizin yâdıdır.

Lâ ilâhe illâllah Cennetin hem miftahı Durma zikret fettahı Enbiyalar meddahı Lâ ilâhe illâllah Dört kitabın özünde Aşıkların sözünde Muhammedin yüzünde Lâ ilâhe illâllah Ateşi gülzâr eden Seytanı bizar eden Âşıkı didar eden Lâ ilâhe illâllah Aşki'nin budur sozü Geceler hem gündüzü Allahın tathı sözü Lâ ilâhe illâllah ALLAH-Ü ZÜLCELÂL'İN SABİT OLAN SIFATLARI:

1 -- HAYAT. Diri olmak, ehedi olmak, varlığına zeval erişememek.

2 -- ILIM. Allah her şeyi bilicidir, Onun bilmediği yoktur.

3 — SEM'İ. Allah işiticidir, O'nun işitmediği, duymadığı hiç bir şey olamaz.

4 — BASAR. Allah görücüdür. Görmediği hiçbir şey oktur 5 — İRADET. Allah diledigini yapar 5 — KUDRET. Cenabı Hakkın gücünün yetmiyecegi hiçbir sey yoktur. Her emrinde galiptir.

7 — KELÂM. Allah söyleyicidir. Bizim gibi harf ve seda ile söylemez.

8 - TEKVİN. Allah bütün mevcudatı, cümle mahlûkatı yaratmıştır ve yaratıcıdır. Dilerse yıkar. O'nun emrine bir şey muhalefet edemez.

HAZRETi ALLAH'IN ZATI SIFATLARI İSE ŞUNLARDIR:

1 - VÜCUT: Allah vardır.

2 - KIDEM: Evveli yoktur. Evvel O'dur.

3 - BEKA: Âhiri yoktur. Ahir O'dur.

4 - VAHDANİYYET: Zatta vahit, Sıfatta Ahâddir. Naziri yoktur.

5 - MUHALEFETÜNİL HAVÂDİS: Bir şeye benzemez, hiçbir şey de O'na benzemez.

6 — KIYAM Bİ NEFSİHİ: Mekâna muhtac değildir.

Mekân ona muhtaçtır.

Ey okuyucu; bunları ezberle!

İMANIN ŞARTLARI VE BEKASINA SEBEB OLAN SIFATLARI:

GAIBE İMÂN ETMEK:

Dinde ve îmânda ihsan sahibi olanlar için gaib yoktur.

Hazreti Ali kerremallâhü veche: «Görmedigim Rabbe ibadet etmem» buyurmuşlardır. Cennet ve Cehennem, âhiret ve kabir ve buna mümasil şeyler bizim için gaibdir. Gören için gaib diye bir şey yoktur. Zira âhirette ne var ise, dünyada onun bir misli, bir benzeri bulunmaktadır. İbret nazarı ile nazar edersen görürsün. Meselâ bir misâl verelim:

Dünya yüzünde hükûmetler vardır ve her hükünetin de bir kanunu vardır. Bu kâinat, hükûmeti ilâhiyedir. Onun da kanunu vardır. Her hükûmet, kendi kanununu çigneyeni mahkûm eder ve ceza evine gönderir. Hükûmeti ilâhiyenin kanu-

nunu çiğneyeni de, Hak affetmezse Cehennemine gönderir.

Ahiretteki Cehenneme misâl, dünyadaki hapisanedir. Hakka misâl hâkimdir. Adaleti tecelli ettiren dünya hâkimi hükmünde aldanabilir, fakat Hâkimi Mutlak yanılmaz. Hükmünde âdildir. Adliyle hükmeder. Her muhakemede bir savcı bulunur.

Hakkın savcısı Peygamberdir. Mahkûmu hapisaneye gönderen jandarmalar, meleklere misaldir. Hapisane müdürü vardır.

Cehennemin müdürü, Mâlik denilen meleğin misalidir. Cehennemde zebâniler vardır, dünya hapisanelerindeki gardiyanlar onların misalidir. Yapılan suça göre hapisanelerde bulunan mahkûmları hücrelere taksim ederler, azgınları zindana koyup, zincire vururlar. Hakkın cehenneminde de suçluları, suçlarına göre yerlerine, hücrelerine kapatırlar. Azgınları, zâlimleri, münkinleri zincire vururlar. Allahü sübhanehu ve teâlâ, kendisine ve habibine riayet etmeyen ve kanun-u rabbani olan Kur'an-ı Kerimin ahkâmını çiğneyen kâfirlerin göreceği ve tadacaği azâbı şu âyet-i celile ile haber vermektedir:

ötent

«Ve emma men ütiye kitabehu bi-şimalihi feyekulü ya leyteniy lem Üte kitabiyeh ve lem edri mâ hisabiyeh yâ leyiaha kanetil kadiyeh mâ agnâ anniy mâliyeh heleke annıy suitaniyeh hûzuhu fegû!luhu sümmel-cahiyme sallühu sümme fiy silsiletin zer'uha seb'ûne zira'an festükühu innehû kâne lâ yü'minü billahil-aziymi vela yehuddû ala taam-il-miskin feleyse lehü!-yevme hâhüna hamiymün ve lâ taamün illa min gısliynin la ye kûluhu illei-hâtı'un' Fela uksimu bimâ tubsirune ve mâ lâ tubsirune innehu lekavlü resüliyn keriym ve mâ hüve bi-kavli sa'irin kaliylen mâ tü'minune ve lâ bi-kavli kâhiyn kaliylen mâ tezekkerûn tenziylün min rabbil-alemiyn.ö El-Hakka — 25.43 Meal-i kerimi: Allahu sübhanehu ve teâlâ, kâfirlerin başına gelecek olan azâbı şu âyetleriyle beyan buyurmaktadır:

Amel defterleri sol eline verilecek kâfire gelince; o da şöyle sızlanacak: Keşke amel defterim bana verilmeseydi. Keşke hesabımın ne olduğunu bilemeseydim. Keşke ölüm hayatıma nihayet verseydi de, tekrar dirilmeyip, hayvanlar gibi toprak olsaydım ve bu anı görmeseydim, bu azâbı tadmasaydım. Malım, bana yaramadı. Kudretim, kuvvetim ve saltanatım elimden gitti.

Tesirim kalmadı, fakr-u zillet içinde kaldım. Ben, ebediyyen azâb ve zillet içine düştüm.

Kâfir, bu zillet içinde kıvranırken, cehennem zebanilerine şövle denecek:

— Onu tutun; boynuna bukağı, kelepçe vurun. Ellerini ve kollarını bağlayın. Yetmiş arşın uzunluğunda zencire vurup, alevli ateşe atın. Cehenneme yuvarlayın. Çünkü, o azamet sahibi Allah'a îmân etmiyordu. Yoksulu ve fakiri doyurmuyor, onlai yedirip, içirmek, görüp gözetmek hususunda başkalarını teşvik etmiyordu. Bugün, burada onu da gürüp gözetecek bir akrabası, bir dostu veya ahbabı, şefaatçisi bulunmayacaktır. Onun, irinden veya kanlı sulardan başka bir yiyeceği de olmayacakur. Zira, bu kanlı ve irinli sular, günahkâr kâfirlerin yiyecekleri ve içecekleridir.

Gördüğünüz ve görmediğiniv, bildiğiniz ve bilmediğiniz şeylere yemin ederim ki, bu Kur'an Allahı yanında muazzez ve mükerrem bir Resûl'ün, Allah'tan alıp sizlere tebliğ ettiği Hakkın sözüdür. Bu Kur'an, şâir süzü değildir. Bu Kur'an, falcı sözü de değildir. Hiç düşünmüyor musunuz? Bu Kur'an-ı Aziym, bilinen ve bilinmeyen âlemlerin Rabbi ve sizi yoktan var eden Allah tarafından indirilmiştir.