Sayfalar 345–350

İrşad I · kaynak sayfaları 345–350 astığı astık, vurduğu vurduk, çaldığı çaldık oldu. Eskiden insanlar görmeden çalıyordu. Şimdi ise, zorla alıyor, vermiyeni öldürüyordu. Hükümetin başına gâile, insanların üstüne bir belâ olarak musallat olmuştu. Nihayet her şakî gibi hükûmet kuvvetleri onu yakalayıp, adalet huzuruna çıkardılar. Adalet tecelli edip idamına karar verdi. Böylelerin insanlara ve cemiye. te muz'ir olduğu için katli lâzım geliyordu. Hemen cellâda teslim edildi. Evlâdının bu derekeye düşmesine sebep olan ana, şimdi evlâdının ölümünü göz yaşları arasında seyre gelmişti. Çünkü evlâdının asılmasına sebeb olmuştu. Ne ise çocuğa son arzusu sorulduğunda «Son arzum anamın dilini öpmek isterim » dedi. Ve çocuğun bu isteği yerine getirilmek üzere anası yanına getirildi. «Ana senden ayrılıyorum, çıkar dilini öpeyim» dedi. Kadın dilini çıkardığında öper gibi yapıp anasının dilini ısırıp kökünden kopardı. Kadın kan revan içinde homurdanmaya başladığında (Ne yaptın bire katil herif? Ölürken bile suç işledin.) Dediklerinde: «Bu yaptığım suç değil, belki hayatımda yaptığım…