Sayfalar 153–158

İrşad I · kaynak sayfaları 153–158 anh Resûlüllah Aleyhisselâmın ayaklarına kapanarak: (Yâ Nebiyallah! Ummetinin menzillerini gördün. Ben kuluna ise cennet makam olmuş) Peygamberimiz Aleyhisselâm da Bilâl'e: «Yâ Bilâl Nasıl memnun oldun mu? Cennetler senin emrine veril. di.» Hazreti Bilâl Radiyallahu anh dedi ki: (Yâ Resûlallah! Bir kimse senin yüzünü bir kere görmeğe iki cihanı vermez mi? Sekiz cennetin hûrisine, gılmanına, köşküne mi tamah etsin? Se nin cemâl-i mübarekin, bana herşeyden makbuldür. Bana cennet değil, senin nûr-u cemâlin gerek!) Bilâl (R.A.) Habibi Ekrem aleyhisselâma böylesine dost idi; kemâl-i îman da böyle olmak gerektir. HİKÂYE Bilâl Radiyallahu anh'ın son demleri idi. Ailesi ve evlâtları başucunda ağlıyorlardı. Bilâl-i âşık, birdenbire gözlerini açtı. Ağlayanlara karşı: (Neden ağladıklarını) sordu ve ilâve etti. (Ağlamayınız, bana sevinin. Benim için sevinin. Zira, ben sevdiğimin yanına gidiyorum. Bak sevdiğim karşımda duruyor. Beni çağırıyor. Işte sevdiğim Resûl aleyhisselâm, bana gülü. yor, beni yanına çağırıyor) dedi ve gülerek: «Lebbeyk yâ Resûl.…