Sayfalar 675–681

Envârü’l-Kulûb III · kaynak sayfaları 675–681 bu çirkin olayları, kısaca hatırlatmarnı hoşgörünüz aziz kardeşlerim! Şimdi, insaf ile düşünelim: Bütün bunlar neden böyle oluyor? Bu cinayetler, fecaatlar ve rezaletler, Allah Teâlânın yerdiği ve Resûl-ü müctebâ'nın kınadığı ve yasakladığı fiil ve hareketler değil midir? Bunları işlemeğe cür'et edenleri, cehennemde yakacağını açıkça ve kesinlikle bildirmemiş midir? Bunlar, kâfirlere mahsus sifatlar değil midir? Bunlar, asırlar boyunca dini ve milli birliğimizi bozmak ve parçalamak için mezbuhane gayret ve faaliyetler sarfeden din ve millet düşmanlarının ektikleri fitne ve fesat tohumlarıdır ki, o mel'unlar meyvelerini derleyip yemek için ağızları sulanmış pusuda beklemektedirler. HİKÂYE Iki genç ve kuvvetli koç, bir mer'ada döğüşüyor; kurt da tepede onların döğüşlerini seyrediyordu. Koçlar, kıran kırana birbirlerine saldıradursünlar, kurt ağzının suları akarak ve dilini yalayarak kendi kendine söyleniyordu: — Döğüşün koçlarım döğüşün!…. Bu döğüşünüzden öylesine zevk alıyor ve hoşlanıyorum ki, bunu sizin anlayabilmenize imkân yoktur. Aman biraz daha döğüşün, biraz daha yorulun ve…