Sayfalar 631–637

Envârü’l-Kulûb III · kaynak sayfaları 631–637 kendilerini Hak ve hakikat yoluna davet etmesine rağmen, buna icabet etmeyen inatçı kâfir ve münkirlerin bu inkâr ve isarlarına üzülmemesini tavsiye buyurmakta ve: — Ey Nebiyyi zişânım!.. Kendilerini Hakka davet ettiğin halde icabet etmeyenler için me'yus ve mahzun olma... Onların, iyman ve itaatten nasipleri yoktur. Kendi hallerine bırak, varsınlar yesinler ve içsinler, dünya haz ve zevkleriyle oyalansınlar, şehvetlerinin ve nefislerinin zebunu ve esiri olsunlar, çok yakın bir zamanda ne kadar yanıldıklarını anlayacaklar ve çok pişman olacaklardır ama, bu son pişmanlık kendilerine hiçbir yarar sağlamayacaktır, önünde sonunda âkibetlerinin ne olduğunu görecek ve cezayı sezâlarını ergeç bulacaklardır, hükmiyle Habib-i edibini teselli eylemektedir. Zira, Mevlâyı müte'al ilm-i ezelisiyle kullarının hangilerinin iymana geleceklerini ve hangilerinin küfürde kalacaklarını hakkıyle bilmektedir. Kâfirler, kısım kısımdır: Bir kısmı yağmur kabul etmeyen, yani yağmur sularından etkilenmeyen çorak topraklar gibidirler. Yağmur, onların üzerlerine de yağar amma, hiçbir yarar sağlamaz ve yağmur suları üzerlerinden akar…