Ara
Menü

Sayfalar 558–564

1.766 kelime · kısa başlangıç

Metin ve neşir kaydı

Kalıcı okuma konumu: book_chapters-529
Müellif
Muzaffer Ozak
Çevirmen
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Hazırlayan
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Baskı / nüsha
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Bölüm / şiir
74
Kaynak
Envârü’l-Kulûb III
Kaynak sayfası
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Varak
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Tamlık / kesilme
İncelenmedi; tamlık veya kesilme doğrulanmadı
Rivayet türü
Sınıflandırılmadı
Düzeltilmiş okuma

Ayrı bir düzeltilmiş okuma kaydı henüz yok. Gösterilen kaynak aktarımı onaylanmış düzeltme değildir.

Hz. Ömer-ül-Faruk, Başrahibe şu cevabı verdi: — Evet, kilisede namaz kılmak caizdir, dedi. Fakat, beni burada namaz kılarken gören müslümanlar, kiliseni cami yapmak isterler. Oysa, biz hiç kimsenin ibadethanesine dokunmayız. Bırak, namazımı dışarıda kılayım. Onun, bu namaz kıldığı yere müslümanlar sonradan Mescid-i Ömer olarak anılan ve tanınan cami-i şerifi yaptırmışlardır. Ebu-Cehil ve vârislerinden gayrı hiç kimse, kulu Rabbine ibadetten men'etmez ves-selâm... Ne var ki, Ebu-Cehil mel'unu Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem efendimizin binlerce mû'cizelerine tanık olduğu halde, iyman tâcını giyememiş, şeref-i islâm ile müşerref olamamıştır. Sizlere, bu mû'cizelerinden bir misal daha sunmak isterim: MÛ'CİZE-İ-NEBEVİ Nebiyyi ins-ü can aleyhi ve âlihi salâvatullah-ir-Rahman efendimiz, çocuklukla gençlik çağları arasında, bütün peygamberlerin müşterek mesleği olan çobanlık yapmıştı. Bir gün, iki cihan serveri sürülerini Mekke-i mükerreme haricinde otlatmış şehre dönüyorlarken, Ebu-Cehil de bir deve sırtında geldi ve kendilerine yetişti. Bindiği deve gayet esrik bir hayvandı. Efendimize seslendi: — Yâ Muhammed! Gel, seni deveme bindireyim, dedi.

Okumaya kaldığınız yerden devam edin.

Tam metin Meclis üyelerine açıktır. Üyelik ücretsizdir; okuduğunuz bölümü defterinize kaydedebilir ve özel notlarınızı aynı yerde tutabilirsiniz.

Giriş yapÜcretsiz üye ol