Sayfalar 493–499

Envârü’l-Kulûb III · kaynak sayfaları 493–499 — «Ey sebeb-i hılkat-i kâ'inat olan Resûller Resûlü!.. Ey Habibim ve kalb-i selimim Ahmed!.. Resûl-ü emcedim yâ Muhammed!.. Âlemlerin Rabbi olan ve seni âlemlere rahmet olmak üzere Hak peygamber olarak gönderen Rabbinin, bütün kâ'inat ve mevcudatı (KÜN!) emriyle yaratan Allahu azim-üşşânın ism-i celiliyle oku!.. Zât-ı ülûhiyyetinden gayrı kulluk ve ibadete lâyık ve müstehak hak mâ'bud olmadığını, ancak O'na kulluk ve ibadet edilebileceğini ve ancak ondan yardım istenilebileceğini, bütün insanlara duyurmak için Kur'an-ı hakimi ve Fürkan-ı kerimi oku!.. O Kadir-i mutlâk, herşeyi yoktan var ederek sahrayı âleme getirdi ve bütün yarattıklarını günden güne kemâline yetirdi» irade-i sübhaniyyesi ile Kitabullah'ın ve Resülullah'ın gönderilmesindeki hikmet ve sırrı, o güne kadar gaflet, cehâlet ve dalâlet içinde bulunan insanlığa duyurmuştur. Böylelikle, Habib-i edib-i Kibriyâ'ya vahy-i ilâhi başlamış oluyordu. Daha önceki derslerimizde de, sırası geldikçe açıkladığımız gibi, bütün kâinat ve mevcudatın yaratılmalarının sebebi olan Efdâl-ül-halâ'ik aleyhi ve âlihi salâvatullah-il-Hâlik efendimiz…