Sayfalar 477–483

Envârü’l-Kulûb III · kaynak sayfaları 477–483 Mübarek terlerinden, parmağı ile hepsinin alnına sürerek dua ve niyazda bulundular ve yüz Habeşi de can ve yürekten (Amin) dediler. Işte o ânda büyük bir mû'cize oldu ve Allahu azim-üş-şân, Habib-i edibinin duasını kabul buyurdu ve yüz Habeşi'nin yüzleri nurdan daha ak ve parlak hale geliverdi. Bunu görünce hepsi birden parmaklarını kaldırarak: (Eşhedü en lâ ilâhe illâllah ve eşhedü enne Muhammeden abdühu ve Resülühu) diyerek şeref-i islâm ile müşerref oldular, cennete dahil ve didâra lâyık bulundular. Bir damla terleri ile, yüz siyahinin yüzlerini ağartıp pakladığı gibi, bizlerin de günah, nisyan ve isyan ile kararanı yüzlerimizi mübarek nazarları ile - Inş'allah - arındıracaktır. Zira, o nur-ül-envâr nice siyah yüzlerin karasını iltifat ve şefaatları ile nura garketmiştir, kıyamete kadar da edecektir ve rûz-ü cezada da bizleri mahrum, mahcup ve mahzun etmeyecektir. Çünkü, Allah ve Resûlünü sevenler ve onlara iyman ve itaat edenler dünya ve âhirette mahrum…