Sayfalar 386–393

Envârü’l-Kulûb III · kaynak sayfaları 386–393 minlere ise, dünya ve âhirette rahmet olduğu, tabii ve âşikârdır. Söze başlarken de açıklamaya çalıştığımız gibi, Resûl-ü ekrem sallallahu aleyhi ve sellem efendimiz risâlet ve nübüvvet bakımından son peygamberdir. Ancak, nübüvvette bütün peygamberlerden evveldir. Başka bir deyimle, nuru evvel ve bâ'si sonradır. Nitekim, kendilerinden: — Yâ Resûlallah!.. Ne zamandanberi Nebi'siniz? diye sorulduğunda saadetle şu cevabı vermişlerdir: — Âdem aleyhisselâm, su ile toprak arasında idi ve kendisine henüz ruh verilmemişti ki, ben o zaman Nebiy idim. Lokad câ'eküm Resülün min enfüsiküm aziyzün aleyhi mâ anittüm hariysün aleyküm bil-mü'miniyne Ra'ufun Rahiym... Et-Tevbe: 128 (Andolsun, size kendinizden ve en enfesiniz olan öyle bir peygamber geldi ki, bir sıkıntı, mihnet ve meşakkate uğrama. nız ona pek ağır gelir. O, sizlerin hidayet ve salâhınıza haristir, sizlerin üzerlerinize titrer, bütün mü'minler için Ra'ûf ve Ra. hiym'dir.) Bu âyet-i kerimeyi yorumlamak ve açıklamak için ciltler dolusu kitaplar yazılsa, yine de başarılamaz.…