Sayfalar 330–337

Envârü’l-Kulûb III · kaynak sayfaları 330–337 tiler. Doktor çağırdılar, muayene neticesinde önce diri olduğunu sandı, tekrar ve dikkatle baktı ölü olduğunu tesbit etti, bir mâna veremedi ve yüzündeki örtüyü kaldırarak yeniden yüzüne baktı ve hazır bulunanlara: — Vallahi bu işe aklım ve tıp bilgim kâfi gelmiyor, dedi. Anlayamıyorum, bu zât ölmüş mü, yoksa diri mi? Ben bu işe akıl erdiremedim. Gerçekten, Ibn-i Cellâ'nın yüzünden ve bedeninden akan terler ALLAH LILLAH yazıyordu. Ruh-u pür-fütuhuna Fatihâ-i şerifeler ithaf ederek bu zât-1 akdesin bir sözünü teberrüken sunuyorum: (Bir kimse, övülmekle yerilmeği eşit tutarsa, o zat zâhiddir. Bir kimse, beş vakit namazlarını muntazaman ve vaktin girişinde kılarsa, o zat âbiddir. Bir kimse, her işi Allahu tealâ'dan bilir ve Allahu tealâ'dan olduğuna inanırsa, o zat muvahhiddir. Muvahhid olanlar, ancak vahidden bilir ve vahidden görür...) buyurmuşlardır. Hasta gönül eyleme benlik, Gönül alçaklığı nâdanlık mıdır? Çalış ki, kemliğe yapasın iyilik, Her iyiliğe iyilik insanlık mıdır? İrfan mektebinden…