Sayfalar 218–224

Envârü’l-Kulûb III · kaynak sayfaları 218–224 Ab-ı rûy-i Habib-i ekrem için, Kerbelâ'da dökülen dem için, Şeb-i firkatte ağlayan göz için, Râh-i aşkında sürülen yüz için, Eyle yâ Rab!.. lûtfunu hem-râh... Bakma yâ Rab!.. bizim günahımıza, ( Nazar et can-ü dilden âhırniza, Etme yâ Rab!.. mücahidini telef, Tir-i â'daya bizi kılma hedef, Râh-1 din içre ben feda olayım... Evet, Sultan Murad-ı Hüdâvendigâr'ın niyazı müstecab olmuş, Türk ordusu büyük bir zafer kazanmış ve bu büyük hükümdar da Miloş Kabiloviç adında bir sırbın hançer darbesiyle şehitlik rütbesine ulaşmıştı. Mevlâyı müte'al, cümlesine garka-i garik rahmet eyleye!.. Bu örnekleri, yüzlerce ve binlerce vermek mümkündür. Dersimiz tarih olmadığından en belirginlerini seçip sunuyoruz ve diyoruz ki, atalarımızın cihad anlayışı, Hak yolunda ve hakikat uğrıında malıyla, canıyla savaşanların mutlâka zafere ulaşacağı inanışı bizlere asırlardan beri öğündüğümüz ve özendiğimiz mertlik ve kahramanlık tarihleri yazdırmıştır. Fakat, ne yazık ki sonraları bu gayret ve hamiyyet, zevk-u safa ve işrete, sefahate mağlûp…