Sayfalar 156–165

Envârü’l-Kulûb III · kaynak sayfaları 156–165 gözleriyle görerek (El'aman yâ Rab!..) feryadına başlamış, ellerini ısıran, göğüslerini döven, şefaatten mahrum kalan, hüsran ve nedamet içinde bulunan (Vâ hasretâ... Vâ esefâ...) diyerek zebanilere teslim edilen âsiler ve zâlimlerden eyleme yâ Rabbi... Isimlerimizi saidler defterine kaydederek, bizleri orada ibka eyle yâ Rabbi... Ölümün şiddetini, kabrin vahşetini, sual ve hesabın dehşetini, cehennemin ateşini görmeden sorgusuz hesapsız cennetine girenlerden eyle yâ Rabbi... Bu âciz risâlemizi bastıran, okuyan, okutan ve dinleyenleri ve okunmasını tavsiye edenleri iki cihanda aziz eyle yâ Rabbi... Sağlığımızda bir dua ve ölümümüzden sonra birer Fatihâ ile bizi ananları, kendilerine hayır dua edecek evlât, ahbap ve ıhvân ile mükerrem eyle yâ Rabbi... Bu risâlemizin tesirini halk buyurarak, okuyanlara ve dinleyenlere hayırlı ve faydalı olmasını nasip eyle yâ Rabbi... Bu risâlemizi, yüce katında ve Habib-i edibin katında makbul ve mergub eyle yâ Rabbi... Ihvân-1 yâranını kesir eyle, kendilerini iki cihanda aziz eyle, ölmüşlerine rahmet…