Sayfalar 14–20

Envârü’l-Kulûb III · kaynak sayfaları 14–20 BEtSsü; Ve lekad kerremna beni-Âdeme... El-İsrâ: 70 (Andolsun, biz azim-üş-şân Âdem oğullarını, diğer bütün yarattıklarımızdan üstün kıldık.) sırrına ve tecellisine mazhar olabilsin, Hakka hakkıyle kulluk edebilsin. Bu cihana gelen, muhakkak gider. Bizden önce gelenler, hep gitmişlerdir. Dedelerimiz, atalarımız ve çoğumuzun ana ve babalarımız hepsi gelmiş ve gitmişlerdir. Bizden önce yapılan bir çok muhteşem saraylar, konaklar, kervansaraylar, hanlar, evler hep harap olmuştur. Gün gelecek, bizim de evlerimiz harap olacak ve yerlerine yenileri yapılacaktır. Yüz yıl önce, şu caddeleri, sokakları ve evleri dolduranların hiçbirisi bugün yoktu. Yüz yıl sonra, bugün eşikte ve beşikte olanlar da dahil olmak üzere, gördüklerimizin hiçbirisi yeryüzünde bulunmayacaktır. Ne kadar yaşadığımız değil, nasıl yaşadığımız önemlidir. Dünya hayatı, iki sonsuzluk arasında küçücük bir zaman parçasıdır. Hayat, öyle acayip bir sırdır ki, insan onu çözmeğe çalışırken sona eriverir. Bir insan için hayattan daha kıymetli bir şey yoksa, onun hayatının da hiçbir kıymeti yoktur demektir.…