Sayfalar 133–140

Envârü’l-Kulûb III · kaynak sayfaları 133–140 yatıyor ve biraz sonra da onu bu son yolculuğuna hazırlayacaksınız, amel sandığı olan mezarında amelleriyle başbaşa kalacak... Onun haline bakın da ibret alın, bu dünya âleminde boşuna kafa gezdirmeyin, nöbetiniz gelmeden ne lâzımsa hazırlayın, son pişmanlık fayda vermez, der ve ölüm sıraları gelen diğer insanların ruhlarını kabzetmek üzere hemen gider. Vardır her kemale zeval, Fir'avne bak da ibret al, Boğdu onu kahr-ü celâl, Sabret hemen Mevlâ Kerim... Gayrı bırak, Mevlâ'ya gel; Elin açıp dua'ya gel, Eyler kabul azze ve cel, Sabret hemen Mevlâ Kerim... Cenab-1 Rabbil-âlemiyn, HÂLIK-ÜL-EŞBÂH ve KABIZ-ÜL- ERVAH'tır. MUHYÎ ve MÜMİT odur. Öldüren ve dirilten Rabbimiz, ruhları kabzetmek vazifesini Azrail aleyhisselâma tevdi buyurunca, Melek-ül-mevt: — Yâ Rab!.. Bana bu vazifeyi tevdi buyurdun ve bu vazifenin ne kadar faziletli ve mübarek bir görev olduğunu da duyurdun. Bu vazifemi ifa etmekle iyman sahibi müttakileri, sâlihleri ve âşıkları mâ'şukuna; kâfirleri ve zâlimleri de azap ve…