Sayfalar 109–116

Envârü’l-Kulûb III · kaynak sayfaları 109–116 için Rabbil-âlemiyne dua ederler. Onlar, iyi bilirler ki, dua Allahu tealâ'ya, Resûl-ü müctebâ'ya ve âhiret gününe iyman edenlerin tek merci'i Cenab-ı vâcib-il vücud ve sahib-il kerem-i velcûd hazretleridir, bütün kullarının muhtaç bulundukları şeyleri lûtuf ve keremiyle ihsan ve inayet buyurur. Bu iyman ve iykanları dolayısiyle de, âlemlerin Rabbine daima hüsn-ü zannederler ve dileklerini ancak ve yalnız ondan isterler. Ud'uniy estecib lekûm... EI-Mû min: 60 (Bana ibadet edin, sizi sevaplandırayım, bana dua edin size icabet edeyim.) Bu âyet-i kerimeden (Muhtaç olduğunuz herşeyi benden isteyiniz ki, size istediğinizi vereyim...) mâ'nasını da istihraç edebiliriz. Binaenaleyh, af isteyene affı mağfiret, dünya isteyene dünya, ukbâ isteyene ukbâ, cennet isteyene cennet, cemal isteyene cemal, riza isteyene de riza bahş ve ihsan buyurulur. O, Rahman ve Rahim'dir, lûtfuna ve keremine nihayet yoktur, dilerse dilediğine dilediğini verir murad-ı ilâhi şarttır. Kul, istemesini ve istemenin usûl ve âdabını bilmeli ve öğrenmelidir. Bazı dualarımızın…