Sayfalar 81–87

Envârü’l-Kulûb III · kaynak sayfaları 81–87 içindedirler. Allahu sübhanebu ve tealâ hazretlerinin, Kitab-ı keriminde medh-ü senâ eylediği o zevât-ı âlişan ki, Allahu tealâ'nın kendilerinden ve kendilerinin de Allahu azim-üş-şândan razı oldukları Kur'an-ı azim-ül-bürhan vasıtasiyle açıkça beyan ve ilân buyurulan o kutlu ve mutlu kişilerden, Ehl-i-beyt-i Mustafa aleyhinde böyle bir büyük hataya düşebileceklerini düşünmek bile küfür ve hezeyandan başka bir şey değildir. Hz. Ebu-Bekir gibi Sıddıyk'lere, Hz. Ömer gibi âdillere önder ve rehber olmuş ve Hz. Osman gibi Resûl-ü zişânın iki kerime-i muhteremesini nikâhı altında bulundurmak suretiyle ZİN-NÜREYN lâkabıyla anılmış, âr ve hayâsı darb-ı mesel olmuş zevât-1 âlişân nasıl olur da Ehl-i-beyt-i Mustafa aleyhinde böylesine çirkin bir tecavüzde bulunabilir hattâ böyle bir cür'ette bulunabilirler? Hâşâ ve kellâ!.. Cümlesini, bütün saffet ve samimiyetimizle tenzih ve tebriye ederiz. Fakat, farz-1 muhal bu yüce ve üstün kişilerin böyle bir hataya düşmüş olacakları düşünülse bile, Hz. Imam-ı Ali kerremallahu Vechehu ve radıyallahu anh efendimiz, dördüncü…