Sayfalar 622–629

Envârü’l-Kulûb II · kaynak sayfaları 622–629 Yetmiş türlü beliyye ve her türlü dert ve gama duçar olan bir kimse, hulûs-u kalp ile her gün: (BİSMİLLÂH-İR-RAHMAN- İR-RAHİYM VE LÂ HAVLE VE LÂ KUVVETE İLLÂ BİLLÂH İL ALİYYİL-AZİYM) tesbihine devam ederse, kısa zamanda bütün musibet ve felâketlerden kurtulur, sürura erer. Besmele-i şerifenin kıymet, ehemmiyet ve faziletine nihayet yoktur. HİKÂYE Saliha bir hatun, ism-i â'zam ve miftâh-ül-Kur'an olan Besmele-i şerifeyi hiç dilinden düşürmezdi. Ne yazık ki, kocası iti. katsız bir adamdı ve üstelik karısının bu haline kızar ve sinirlenirdi. Dikkat edilirse, her münkir tıpkı bu adam gibi mü'mine kızar. Işte, bu bahtsız adam, birgün eşine çıkıştı: — Hanım, Bismillâh kelimesini ne zamana kadar okuyacaksın? dedi. Kadıncağız, sâfıyetle cevap verdi: — Son nefesimi verinceye kadar!.. — Bana söyler misin? Ne faydasını gördün ki, son nefesine kadar devam edeceğim diyorsun? — Acaba sen bana söyleyebilir misin? Ne fenalığını gör dün ki, sen hiç okumuyorsun? Hem,…