Sayfalar 570–575

Envârü’l-Kulûb II · kaynak sayfaları 570–575 den yaratıldıklarını, asıl görevlerinin neler olduğunu fark ve temyiz edemeyenler, takvim yaprağı gibi birer birer koparıp attıkları günlerini isyanlarla, kötülükler. le, günahlarla boşuna harcayanlar için gelip geçen, hergün elbette öldürücü bir zehri yudumla içmiş gibi olurlar. Bunun da panzehiri ve ilâcı; Allahu teâlâ'ya ve Re. sûl-ü müctebâ'ya inanmak, gönül vermek ve iyman etmek, dünya hayatının gelip geçici olduğunu düşünerek her gününü kulluk ve ibadetle değerlendirmek, namaz: larını vaktinde, erkân ve âdâbına uyarak tam ve eksik siz kılmak, oruç tutmak, zikrullah ile meşgul olarak işi ni görmek, özüyle, gözüyle, sözüyle doğru olmak, elinden ve dilinden hiç kimseye zarar vermemektir.) Bu elem yurdu deni dünyanın, Derdine, mihnetine gayet yok; Bir çürük diş gibi bence bu can, Çıkmadan sahibine rahat yok!.. Allah korkusu, Allah ve peygamber sevgisi ile, ölüm ve öte si, karanlık kabir, sual, mahşer, hesap, azap korkusu ile ağla mayan gözler; kişinin kalbinin taştan daha…