Sayfalar 442–449

Envârü’l-Kulûb II · kaynak sayfaları 442–449 hizmeti kabul etmezdi. Kazancını da okuttuğu talebelerine harcardı. Dedik ya, o çağlarda bütün âlimler ve şeyhler bir iş tutarlar ve kimseye yük olmazlardı. Magrib diyarında balıkçılık yapan zat-ı şerif de bunlardan birisiydi. Avladığı balıkların bir kısmını yoksullara dağıtır ve kalanı ile de ailesini geçindirirdi. O devirlerde Ispanya bir islâm ülkesiydi. Bizim balıkçı şeyhin de dervişlerinden birisi Ispanya'ya gitmeğe karar verir ve efendisinden ruhsat ister. Sözü edilmişken hatırlatmadan geçemeyeceğim: Her müslüman, mutlâka fırsat bulup Ispanya ve Endülüs tarihini okumalıdır. Benlik dâvasına düşen ve sen-ben çekişmeleriyle birbirleriyle uğraşan milletlerin başlarına neler geldiğini öğrenmelidir. Bu kıt ve kısır çekişme ve didişmeler, islâm devetlerine ve milletlerine çok büyük zararlar vermişlerdir. Kitab-ı kerimimiz açıkça birbirinizle çekişmeyiniz, kavga etmeyiniz, zayıflaşırsınız, korkaklaşırsınız, nusret ve devletiniz elden gider buyuruyor. Tarihten ibret alamayan ve iç çekişmelerle birbirlerine düşen milletler inkıraza, dağılıp parçalanmağa mahkûmdur. Sen -ben kavgalarından vazgeçmeli, birlik ve beraberlik içinde dinimizi, devletimizi…