Sayfalar 44–51

Envârü’l-Kulûb II · kaynak sayfaları 44–51 at eden kimse, Allahu azim-üş-şânın ve Resûl-ü zişânın sevdiklerini sevmekle mükelleftir. Allah ve Resûlünü seven, kıyamet gününe inanan kişi âhir zaman peygamberinin bütün yakınlarına, anasına, babasına, dedesine, atalarıma, evlâtlarına, bu ümmetin anneleri olan zevcelerine, onun aslabına, ensarına, ahbabına, ona tâbi olanlara hürmet ve muhabbet göstermekle iymanını izhar ve isbat etmiş olur. İnsan sevdiğinin sevdiklerini veya sevdiğini sevenleri sevmek suretiyle, bu sevgisindeki sadakat ve samimiyetini belirtmiş olmaz ını? Bir örnek verelim: Resûl-ü zişânın amcalarından Ebu-Leheb, bilindiği gibi efendimize iyman etmemişti. İslâm edep ve terbiyesi odur ki, kişi Ebu-Leheb'i zemmetmek için Allanu tâlâ'nın Ebu-Leheb'i zemrnetmek üzre inzâl buyurduğu sûre-i celileyi okumalı ve Rabbimizin Ebu-Leheb'i zemmettiğinden ileri gitmemelidir. Mü'mine yakışan ancak budur. Başka bir hususa daha dikkatinizi çekmek isterim. Hepimiz, şu salâvat-ı şerifeyi namazlarımızıla okuruz: Allahümme salli alâ seyyidinâ Muhammedin ve alâ âl-i seyyidinâ Muhammedin salleyte ala Ibrahime ve alâ âl-i ibrahime inneke hamidün mecid Allahümme bârik…