Sayfalar 29–36

Envârü’l-Kulûb II · kaynak sayfaları 29–36 haremeyn, ceddüs-sıbteyn, imam-ül-Enbiyâ, imam-ül-etkiyâ, tâcül-asfiyâ, sahib-üs-seyf, sahib-ül-kitab, münzel-ül-Kur'an, sahibül-mi'râc, şefi-ul-müznibiyn, Resûlüllah, Habibullah, Nebiyyullah, mahlükatın hayırlısı, vahyullah'a emin, Allahu tâlâ'nin ziynetlendirdiği, Allahu tâlâ'nın öğrettirdiği, Allahu teâlânın şereflendirdiği, nuru evvel ve bâ'si âhir, evvel-il-haşir, cennete ilk giren, sahib-i şefaat-i kübrâ, sahib-i makam-ı Mahmud odur. Allah'ın sevgilisi odur, Muhammed'dir, Mustafa'dır, Ahmed'dir, Mahmud'dur, Hâmid'dir, Hamiyd'dir: j'ar-es Ve le-sevfe yü'tike Rabbüke fe-terda.. Ed-Duha: 5 (Rabbin, seni razı kılıncaya kadar sana verecektir.) ona nâzil olmuştur. Allahu teâlâ'nın emri ve izniyle Allah'a dâvet edici, cennet yollarını gösterici, şahit, müjdeci, korkutucu, sirâc-1 münir odur. Kıyamet günü, bizden önce gelip geçén ümmetler, kendi Nebi'leri hakkında: — Yâ Rab! Nebi'miz bize dini tebliğ etmedi.. diye iftira ve şikâyet ettiklerinde, Allahu zül-celâl vel-kemal hazretleri kendilerinden soracak: — Kavminize şeriati tebliğ ettiğinize dair şahidiniz var mi? Enbiyâ aleyhimüsselâm cevap verecekler: — Yâ Rabbel-âlemiyn! Şahidimiz Zât-ı ecelli â'lân, server-i enbiyâ Muhammed Mustafa ve onun ümmetleridir, diyeceklerdir. Resûl-ü…