Sayfalar 273–280

Envârü’l-Kulûb II · kaynak sayfaları 273–280 obale erel ete ne ar end ermal var: Her kemalin ardından bir zeval, her nâkısın ardından bir kemal ve her celâli takiben bir cemâl vardır. Bunlar, yekdiğerini velyeder yani birbirini kovalar. Milletlerin kıyametlerinin kopması, o milletin ahlâkının bozulması, adâletten ayrılması ve zulme başlaması sebebiyle vukubulur: Ve lz& eredna en nühlike karyeten emernâ mütreflyha fefeseku fiyha fe-hakka aleyh-el-kavlü fe-demmernâha tedmlyra... El-Isra: 16 (Bir memleketi helâk etmek istediğimiz zaman da, peygamberleri lisanıyla onların refah ve ni'met sahiplerine tâ'at emrederiz. Onlar ise, tâ'attan çıkarak kötülüklerine ve günah işlemeğe devam ederler. İşte, o zaman üzerlerine azap hak olur. Biz de o ülkeyi kökünden koparır, harap ve helâk ederiz.) Bir diğer âyet-i kerimede de şöyle buyurulmaktadır: Ve kem ehlekna min-el-kurünl min ba'di Nuh... El-Isra: 17 leri (Nuh erliy hisselamdan sonra, Ad ve Semud glbl nice nesil. Evet mü'minler, ilk tekzip edilen yani taraf-ı ilâhiden gön. derildiği ümmeti tarafından yalanlanan…