Sayfalar 198–205

Envârü’l-Kulûb II · kaynak sayfaları 198–205 Özetlemek gerekirse, iymansız gitmeğe sebebolabilecek günahlar şöyle sıralanabilir: Yaramaz ve çirkin itikat, zayıf iyman, dokuz azasının hepsiyle günah işlemek, doğruluktan ayrılmak, gözleri hıyanette, ağzı yalan ve gıybette olmak, kötü sözler kullanarak ulu -orta sövüp saymak, haram yemek, kulakları ile dedi - kodular, dünya ve âhirete yaramayan boş, faydasız ve anlamsız sözler dinlemek, elleri hıyanette ve ayakları günah ve isyan yollarında kullanmak, zinâ, fuhuş ve saire gibi kötülük ve ahlâksızlıklara devam etmek, vücudünü haram lokma ile beslemek, kalbi hased ve fesatla dolu olmak insanın iymanını yitirmesine sebebolabilir. (Ne'û-zü-billâh). Ayrıca, günahlarda israr ve tövbe etmemek, islâm ni'metine şükretmemek, iymansız âhirete gitmekten korkmamak, insanlara ve hayvanlara haksız yere zulmetmek, sünnet üzere okunan Ezan-ı Muhammediyye hürmet etmemek, anaya, babaya ve hocaya (Ilim öğrendiği zata) şeriate aykırı olmayan yerlerde ve işlerde âsi olmak ve sözlerini tutmamak (Şeriate aykırı işlerde hiç kimseye itaat gerekmez. Zira, Allahu teâlâ'ya isyanda, kula itaat…