Ara
Menü

Sayfalar 159–165

1.861 kelime · kısa başlangıç

Metin ve neşir kaydı

Kalıcı okuma konumu: book_chapters-390
Müellif
Muzaffer Ozak
Çevirmen
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Hazırlayan
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Baskı / nüsha
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Bölüm / şiir
22
Kaynak
Envârü’l-Kulûb II
Kaynak sayfası
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Varak
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Tamlık / kesilme
İncelenmedi; tamlık veya kesilme doğrulanmadı
Rivayet türü
Sınıflandırılmadı
Düzeltilmiş okuma

Ayrı bir düzeltilmiş okuma kaydı henüz yok. Gösterilen kaynak aktarımı onaylanmış düzeltme değildir.

Üdebali'ye tâbir ettirerek memnun ve mesrur oradan ayrıldı. (Bu kıssayı, evvelce de belirttiğimiz gibi IRAD'ın ikinci cildinde teferruatıyla ve bu risâlemizde de hulâsatan arz etmiştik.) Köyden henüz çıkmıştı ki, nur yüzlü bir zat-1 şerif peyda olarak üzerine doğru geldi ve kendisine hitaben: — Yâ Osman!... Ben de seni arıyordum. Sana, şunu bildirmeğe memurum ki, ötedenberi Allahu tealâ ve tekaddes hazretlerinin Ferman-i unvan-1 sübhanisi olan Kur'an-ı aziyme olan tekrimin ve betahsis dün gece onu tâ'zimen sabaha kadar uyumayıp ayakta durman ve o kitab-ı kerime her zaman ve her yerde hürmet ve riayet etmen hasebiyle, dilediğini aziz eden Allahu azim-üş-şân mükâfaten saltanat-1 seniyye-i islâmiyyeyi ve livâ-i âlem-i Ahmediyye'yi sana ve senin zürriyetine bahş ve ihsan buyurmuştur, müjdesini verdi ve ilâve etti: — Yâ Osman!... Şu ormana gir, bir ağaçtan uygun bir dal kes, ucuna mendilini bağlayarak onu kendine bir bayrak yap. Şimdilik bu mendilden bayrak sana bir sancak hükmünde olsun, dedi. Osman

Okumaya kaldığınız yerden devam edin.

Tam metin Meclis üyelerine açıktır. Üyelik ücretsizdir; okuduğunuz bölümü defterinize kaydedebilir ve özel notlarınızı aynı yerde tutabilirsiniz.

Giriş yapÜcretsiz üye ol