Sayfalar 123–129

Envârü’l-Kulûb II · kaynak sayfaları 123–129 oğlu Ebu Katade'den emanet aldığım elbiseyi giyerek huzuru Resûlüllah'a dahil olmak üzere giderken ashap bölük bölük gelerek Affı ilâhî ve lûtf-u Nebeviyye mazhar olduğumu tebliğ ve her biri ayrı ayrı beni tebrik ettiler. Mescid-i Nebevi'ye girdiğim zaman, ashab-ı kiram efendimizin huzurlarında oturuyorlardı. Muhacirlerden Hz. Talha radıyallahu anh bana doğru gelerek müsafaha, tebrik ve muhabbetle bana sarıldı. Talha'nın o günkü içten muamelesini aslâ unutamam. Resûl-ü zişân efendimize selâm verdim, vech-i saadetleri meserretlerinden nur içindeydi. Aleyhisselâtü ves-selâm efendimiz mesrur olunca mübarek yüzleri ayın onbeşi gibi nurlanırdı ve sürur içinde bulunduğunu bu halinden anlardık. Saadetle şöyle buyurdular: 15-' Ebşir bi-hayrin yevmün merrehu aleyke münzü veledetke ümmüke. (Ananın seni doğurduğu günden bu yana geçen günlerin hayrı ile müjdelen.) Bu tebşirat-1 Nebeviyye üzerine sordum: — Yâ Resûlallah! Affım, taraf-1 eşref-i Risaletpenahilerinden mi, yoksa Allahu teâlâ ve tekaddes hazretlerinden mi? — Allah celle hazretlerindendir, buyurmaları üzerine o kadar sevindim ki,…