Sayfalar 536–546

Envârü’l-Kulûb I · kaynak sayfaları 536–546 ve başından tâcını çıkarıp o zavallının talihsiz başına ve sırtından cübbesini çıkarıp sırtına giydirir ve ellerini kaldırarak niyazda bulunur: — Ilâhî! Ben, bu hanımın dışını tâcım ve cübbemle süsledim. Ey kalpleri dilediği gibi çeviren Rabbim! Zât-1 ülûhiyyetinden tazarrû ve niyaz ederim, sen de gerek bu kadıncağızın ve gerekse diğerlerinin bâtınlarını iyman, tövbe, istiğfar ve ihlâs ile, aşkullah, muhabbetullah ve muhabbet-i Resûlüllah ile tezyin buyurarak hepsini hâlâs eyle.. Duası ve niyazı o ânda kadıyel-hâcât indinde müstecap olur ve o evde bulunan bütün günahkâr kadınlar tövbekâr olurlar ve salihat-1 nisvan zümresine girerler. Bu ve benzeri talihsiz kadınlar, ekseriya ırz ve iffet düşmanı bir namussuzun kurbanıdırlar. Evet, o felâketzedeler, aynı zamanda bir ibret aynasıdır. Kendi annelerine, bacılarına, teyzelerine ve yakınlarına lâyık görmedigini, başkalarının kızlarına revâ gören öyle zâlimler vardır ki, behimi arzularının zorlamasıyla veya üç beş kuruşluk maddî menfaat saglamak hırsıyla bir çok aile kızlarını felâket uçurumlarına…