Sayfalar 490–495

Envârü’l-Kulûb I · kaynak sayfaları 490–495 Şeyh Adli efendi, kahvesinden bir yudum çekerek gülümser ve: — Öyledir oğul öyledir, buyurur. Beni yakan, benden oldu!.. Gülçiçek hanımla, Derviş Mehmed'i evlendirirler ve onlar da mes'ut ve müreffeh kir ömür sürerler. Ey tâlib-i hak: Dil, gerçekten dünyanın tatlı şeyi oldugu gibi, aynı dil aynı zamanda dünyanın en acı şeyidir. Dil, dertlere dermandır. Dil, tercüman-1 esrar-, Rahman'dır. Dil, sırrın anahtarıdır. Dil, iymanın ve islâmın nişânıdır. Dil, tefsir-i Kur'an ve nâkil-i chadis-i Resûl-ü Rahman'dır. Dil, cennetin de anahtarıdır. Fakat, aynı dil bazan öldürücü bir zehirdir. Dil, cemiyetleri toplar ve cemiyetleri dağıtır. Dil incitir, dil yaralar. Dil, gönül yapar. Dil, gönül yıkar. Meziyetleri saymakla, yazmakla tükenmeyeceği gibi kabahat ve mâ'siyyetleri de anlatmakla bitmez. Onun içindir ki, Resûl-ü ekrem sallallahu aleyhi ve sellem efendimiz: (Iki et parçasına sahip olunuz. Zira, bu iki et parçası insanı â'lâyı ılliyyine yükselttiği gibi, esfel-es-sâfiliyn'e de gönderir. Bu iki et parçası, saltanat…