Sayfalar 470–476

Envârü’l-Kulûb I · kaynak sayfaları 470–476 (Zikret o günü ki, Allahu teâlâ'nın düşmanları olan müşriklerle münafiklar toplanıp hepsi birden ateşe sevkolunacallardır. Nihayet, oraya geldikleri zaman kulakları işittiklerine, gözleri gördüklerine ve derileri işlediklerine şahitlik edecektir. Onlar derilerine: «Niçin aleyhimize şahitlik ettiniz? Oysa, biz, sizden azabı def'etmek için işlediğimiz kötülükleri gizlemiştili.» diyeceklerdir. Onlar da: «Bizi, herşeyi söyleten AIlahu teâlâ söyletti, ki sizi ilk defa o halk etmişti. Yine ona rücû ediyorsunuz.» diyeceklerdir. Onlara: «Siz, o kötülükleri işlerken, rezil olmamak korkusuyla herkesten gizlerdiniz.» Ne kulaklarınızın, ne gözlerinizin ve ne de derilerinizin aleyhinizde şahitlik edeceklerini düşünmez, sakınmazdınız. Allahu teâlâ, yaptıklarınızdan bir çoğunu bilmez zannetmiştiniz.) Ey aklım başımda, ibret gözümde, hayâ eynimde, merhamet ve iyman kalbimde diyen kişi! Ibret gözüyle bak ve kulaklarından gaflet pamuğunu çıkararak iyi dinle ve anla: Vücut dedigimiz şu beden yapısı gayet zayıf, gidecegimiz yol ise gayet uzak.. Bu yoldan, bu müthiş seferden dönüş yok.. Omürlerimiz çok kısa ve kıyametimiz olan…