Sayfalar 374–378

Envârü’l-Kulûb I · kaynak sayfaları 374–378 dılar ve Abd-i Menâf oğulları davayı kazandılar. Fakat, Sehm oğulları buna itiraz ettiler: ve dediler ki: — Biz, harplerde çok kayıplar verdik. Eger, onlar da hayatta bulunsalardı, sizden fazla olurduk. Gerçekten, her iki taraf mezarlıga, gittiler ve cahiliyyet devrinde yapılan savaşlarda ölenlerin mezarlarını saydılar. Ölenlerle sağ kalanların sayısı hakikaten Abd-i Menâf oğullarından fazla geldi. Bu suretle ölü ve diri saymaları ve bununla böbürlenmeleri, aslında boş ve faydasız bir işti ama,. neylersiniz ki, nice kimseler, böylesine boş ögünen ve böbürlenenler günümüzde de az degildir. Ne yazık ki, bunlar nafile bir iddia ile helâk olup gittiklerini dahi fark edememektedirler. Işte, sûre-i celile bu sebeple nâzil olmuştur. Allah azze ve celle buyuruyor ki: Ey gafil insanlar! Bu yersiz ve gereksiz oyalanma ve avunmalar, sizi asıl göreviniz olan kulluk ve ibadetten alıkoyuyor. Sizlere, âhiret âleminde hiçbir fayda ve yarar sağlamayacak olan boş ve faydasız işlerden vazgeçin, ölülerinizi ve…