Sayfalar 340–345

Envârü’l-Kulûb I · kaynak sayfaları 340–345 Iran, Mısır ve diyar-ı Rum fatihi Hz. Ömer ibn-il Hattâb radıyallahu anh efendimiz de şöyle cevap verdiler: — Kulunu, iki cihanda da aziz veya zelil edenin ancak Allahu teâlâ olduğuna hakkıyle iyman ettim. Aziz olan Rabbimin bütün emirlerini yerine getirdim ve bütün nehiylerinden kaçındım. Bu iltifata mazhar olmamın sebebi budur. Sıra, Hz. Osman-1 Zinnûreyn'e gelmişti. Ona da soruldu: — Yâ Osman! Lûtfedip söyleyiniz, sizin eriştiğiniz bu mertebeye hangi amelle nail oldunuz? Hz. Osman ibn-i Affan da şöyle cevap verdiler: — Kitabullah'ı sağ yanıma ve sünnet-i Resûlüllah'ı önüme koyup düşündüm. Mevlâyı müte'al hazretleri, gizli veya aşıkar benım butun sırlarıma vakıttır. Ne yapsam, onun hahıkı ve âlimidir. Kitabullah'ı kendime minhâç ve sünnet-i seniyye-i Ahmediyye'yi sertâc edindim. Kalbimi, aşkullah, muhabbetullah ve muhabbet-i Resûlüllaha hasr-ü tahsis ettim. Bu sayede, bu mertebeye eriştim, iki nura sahip oldum, damad-ı Peygamberî ve sâki-i kevser olabilmek bahtiyarlığına eriştim. Soru sahibi, bu defa…