Sayfalar 284–290

Envârü’l-Kulûb I · kaynak sayfaları 284–290 bilmek mümkün degildir. Adam öldürmek, ev yakmak, insanlara insanlıkla bağdaşmayacak eza, cefa ve hakaretlerde bu. lunmak onlar için bir mes'ele degildir. Işte, serhoşluk bu hastalıkların en beteridir. Her türlü alkollü içkilerden kaçınan, felâha erer. Oyle, vak'alar olmustur ki, milyonlarca lira versen; dininden ve iymanından, evlât ve yâlinden, vatan ve milletinden, ırz, namus ve haysiyetinden fedakârlık edemez de, bir kadeh içki uğruna hepsinden vazgeçiverir. Insanın düşünemeyecegi, aklına bile getiremeyeceği kötülükleri işleyebilir. Adliye binasına hiç gitmediniz mi? Gazetelerde hiç okumadınız mı? Adam, en ağır suçları işlemiş, zabıta ve adliyede şöyle ifade etmektedir: — Galiba biraz fazla kaçırmışım, ondan sonrasını hatırlayamıyorum... Sanki, içmek ve hatırlayamamak, suç işlemek için bir sebep veya mazerettir. Cezaevleri, içki sebebiyle işlenmiş suçlularla doludur. Nice aile yuvaları, içki sebebiyle darmadağın olmuştur, hânümanlar sönmüş, çoluk çocuk ortada perişan kalmıştır. Görenedir, görene!.. Köre nedir, köre ne?.. Dikkatle temaşa edilmesi gereken bir gerçek vardır. İçki içen,…