Ara
Menü

Sayfalar 257–262

1.700 kelime · kısa başlangıç

Metin ve neşir kaydı

Kalıcı okuma konumu: book_chapters-324
Müellif
Muzaffer Ozak
Çevirmen
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Hazırlayan
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Baskı / nüsha
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Bölüm / şiir
39
Kaynak
Envârü’l-Kulûb I
Kaynak sayfası
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Varak
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Tamlık / kesilme
İncelenmedi; tamlık veya kesilme doğrulanmadı
Rivayet türü
Sınıflandırılmadı
Düzeltilmiş okuma

Ayrı bir düzeltilmiş okuma kaydı henüz yok. Gösterilen kaynak aktarımı onaylanmış düzeltme değildir.

Oysa, kendi ırkdaşları ve dindaşları günlerdir kapısını açmamış, halini sormamış ve o müşkil günlerinde kendisini yoklamamışlardı. Bu ne fazilet, bu ne büyük insanlıktı.. Resûl-ü ekrem sallallahu aleyhi ve sellem efendimiz, yahudinin evine ve hastanın bulunduğu odaya girdikleri zaman, o gencin âdeta ölümle pençeleşir vaziyette bulunduğunu gördüler ve kendisine yaklaşarak hal ve hatırını sordular. Genç adam, bir ânda acılarını ve sancılarını unutuvermiş, birdenbire kendine gelmişti. Bu hali müşahede buyuran iki cihan serveri saadetle buyurdular: — Gel şehadet eyle, Hakkın varlığını ve birligini ikrar lle tevhid eyle! Hasta genç, yatağında doğruldu. Gözlerini babasına dikti ve hal diliyle ona: — Babacığım, bana bu mühim fırsatı kaçırtma! Izin ver şehadet edeyim, rahat ve huzura ereyim, tevhide, hak ve hakikate geleyim, der gibiydi. Babası, büyük bir şefkat ve hassasiyetle cevap verdi: — Oğlum! Eğer, istiyorsan sana aslâ mâni olmam. Resûl-ü zişâna iyman et ve sana yapacagı telkinleri kabul ile tevhidi dilinle söyle ve kalbinle de

Okumaya kaldığınız yerden devam edin.

Tam metin Meclis üyelerine açıktır. Üyelik ücretsizdir; okuduğunuz bölümü defterinize kaydedebilir ve özel notlarınızı aynı yerde tutabilirsiniz.

Giriş yapÜcretsiz üye ol
Sayfalar 257–262 · Envârü’l-Kulûb I — tarikat.org