Sayfalar 245–250

Envârü’l-Kulûb I · kaynak sayfaları 245–250 liyâ'ullah: (Taş atanlar bizden, taş attıranlar bizden degildir.) buyurmuşlardır. Herhangi bir kabın içi gerçekten pis ise, üzerine (Bu kap temizdir.) diye asılan yaftaya kim inanır? Kaldı ki, yalancı dervişlerle, cahil sofuların din-i mübiyn-i islâma yaptıkları kötülükleri, islâm düşmanları dahi reva görmemiş ve yapamamıştır. HIKAYE Fâsık Müslümanlar arasında oturan bir gayr-i müslime, o günahkâr kişiler: — Neden islâma gelmiyor ve sen de Müslüman olmuyorsun? demişler. O gayr-i müslim kendilerine şöyle cevap vermiş: — Ben sizin dininizi tetkik ettim. Velilerinizin ve âlimlerinizin hayat hikâyelerini ve bir çok eserlerini okudum. Onlar gibi hâlis bir Müslüman ve temiz bir insan olamayacağımı anladım ve biliyorum. Siz, beni kendi halime bırakınız Çünkü, sizin gibi Müslüman olmaktansa, bu halde kalmayı tercih ederim, demiş ve yaşayışları, davranışları, hal ve gidişleriyle kâfirden farklı olmadıkları halde, kendilerini insan ve Müslüman zanneden o günahkâr gafillere hakkettikleri cevabı vermiştir. O zavallılar, gereken dersi almışlar mıdır dersiniz?…