Sayfalar 130–136

Envârü’l-Kulûb I · kaynak sayfaları 130–136 dan eyleye.. Sâliblere yoldaş ve âriflere sırdaş eyleye.. Nârdan azat edilen, arşın gölgesinde gölgelenen, rahmetine eren, cennetine giren, cemalini gören ehl-i saadete bizleri de ilhak eyleye.. Bizleri, burada ve bu mecliste tevfikiyle cem'eylediği gıbi vuku'u mutlak ve muhakkak olan kıyamet gününde Resûl-ü zisânın livası altında cem ve haşreyleye.. Ahir ve âkibetlerimizi hayreyleye.. Son kelimelerimizi, kelime-i tevhid ve Kur'an-ı mecid eyleye.. Buradan dağılmadan bizleri rahmetine nail, işitip öğrendiklerimizle âmil, bütün ibadet ve tâ'atlerimizde ve bütün ef'al ve hareketlerimizde birer mü'min-i kâmil, sıdk ve hulûsu tekmil amellerine şâmil, rizasına vasıl muhlislerden eyleye.. Bi-hürmeti-seyyid-il-mürseliyn (Âmin). Allahu teâlâ'ya iyman etmekle gönülleri nurlanan, Rabbine secde ederek yüzleri sürurlanan, Nebî'ler serveri, Velî'ler rehberi, âşık ve sadıklar önderi, iki cihan peygamberi Hz. Muhammed Mustafa'ya iyman ile şu'urlanan, âlem-i ervahta Rabbine söz verip bu sözünde duran Hakkın cennetine tâlip, rizasına ragıp ve cemaline âşık olan ve her nefes ebedî saadet ve selâmet…