Sayfalar 13–18

Envârü’l-Kulûb I · kaynak sayfaları 13–18 kullar! Ey bu imanları sebebiyle ebedi saadete erenler, selâmet yoluna girenler Hakka varanlar, daha bu âlemde iken cennete girenler ve cennet güllerinden derenler, cemal-i Hakkı görenler! Iyi dinleyiniz ve iyi anlayınız! Bu fâni dünya âleminde en büyük devlet ve saadet mal, evlât, rütbe ve makam degildir. Gerçi, bu saydıklarım da Hakkın büyük birer nimetleridir ama, hiç birisi bâki ve ebedi olmayıp ölümle elden çıkıcıdır, gelip geçicidir. Şu gerçegi sakın unutma, mal da, evlât da, rütbe ve makam da; iyi kullanıldığı, Allahu tâlâ'nın emirlerine: Kur'an-ı azimin hükümlerine, Resûl-ü zişânın sünnet-i seniyyelerine uygun olarak kullanıldığı takdirde büyük birer nimettirler, büyük birer saadettirler. Bunların birer nimet ve saadet olabilmeleri, ancak iyman ile mümkündür. İyman sahipleri, bu nimet ve saadetlerin gelip geçici olduğunu, önünde sonunda zevale mahküm bulundugunu bilirler de iyman, ibadet, ihlâs ve adalet yollarından sapıtmayarak onları ebedi âlemde kendilerini ebedî saadet ve selâmete iletecek birer vasıta…